طرفداری | منچسترسیتی پس از یک ناکامی بزرگ در فصل ۲۵-۲۰۲۴، با تغییرات اساسی به استقبال فصل ۲۶-۲۰۲۵ میرود. به فاصلهٔ ۲ روز تا شروع فصل جدید لیگ برتر انگلیس، همچنان ابهاماتی در ارتباط با سیتیزنها وجود دارد، که در این مطلب به بررسی آنها میپردازیم.
۱- تأثیر رودی چقدر خواهد بود؟
فصل ۲۵-۲۰۲۴ برای منچسترسیتی از همان ابتدا تلخ آغاز شد؛ رودی تنها ۲۱ دقیقه پس از اولین حضورش در ترکیب اصلی تیم در ماه سپتامبر، از ناحیهٔ رباط صلیبی آسیب دید.
مشخص بود که این مصدومیت روی فصل سیتی تأثیرگذار خواهد بود. غیبت بازیکنی با چنین تواناییهای همهجانبهای طبیعتاً ملموس خواهد بود، اما با این حال، احتمالاً اکثر مردم همچنان از دیدن اینکه آنها در نهایت با ۱۳ امتیاز اختلاف نسبت به لیورپول قهرمان فصل را به پایان رساندند، متعجب شدند.
البته این تنها به دلیل غیبت رودی نبود، اما با توجه به تأثیرگذاری بالای این بازیکن اسپانیایی، ارتباط دادن این دو به یکدیگر منصفانه است.
در زمان مصدومیت او، سیتی تنها یکی از ۷۷ بازی قبلی خود در تمامی رقابتها را که رودی در آن حضور داشت، باخته بود. در همین بازه، آنها پنج بازی از ۱۶ مسابقهای را که او در آن شرکت نکرده بود، باخته بودند.
در طول مدتی که رودی فصل گذشته غایب بود، سیتی در مجموع رقابتها ۱۶ بار شکست خورد. این تعداد ۴ شکست بیشتر از هر فصل کامل دیگری زیر نظر پپ گواردیولا بود.
دلیل اینکه عدهٔ زیادی، مشکلات سیتی را مستقیماً با غیبت رودی مرتبط میدانند، این است که او برای سبک بازی مبتنی بر مالکیت توپ آنها بسیار حیاتی است.
به عنوان مثال، او در فصل ۲۴-۲۰۲۳ به طور میانگین ۱۱۱.۲ پاس در هر ۹۰ دقیقه با دقت ۹۲.۳٪ ارسال کرد. این تعداد پاس در هر ۹۰ دقیقه، بیشتر از هر بازیکن دیگری از پنج لیگ برتر اروپا در تمام رقابتها بود؛ در واقع، میانگین او ۸.۸ پاس بیشتر از هر بازیکن دیگری در طول ۹۰ دقیقه بود.
این امر باعث شد او رکورد جدیدی در لیگ برتر (حداقل از فصل ۰۴-۲۰۰۳ به بعد) در زمینهٔ ارسال پاسهای موفق (۳۳۵۹) و پاسهای موفق در نیمهٔ زمین حریف (۲۱۲۲) طی یک فصل از مسابقات ثبت کند.
او تنها بازیکن لیگ برتر بود که به طور میانگین بیش از ۱۰۰ پاس موفق در هر بازی (۱۰۳) داشت، در حالی که هیچکس به اندازهٔ او صاحب توپ نشد و ۱۲۶ لمس توپ او در هر ۹۰ دقیقه، ۲۴ لمس بیشتر از هر یک از همتیمیهایش در این رقابتها به شمار میرفت.
او همچنین در ردهبندی لیگ برتر برای مشارکت در «روند بازی با توپ که در نهایت به شوت ختم میشود» (از بین بازیکنانی با بیش از ۲۰۰۰ دقیقه بازی)، با ۸.۴ مورد به ازای هر ۹۰ دقیقه، رتبهٔ اول را کسب کرد..
اما فراتر از تاثیرگذاری او به عنوان مترونوم خط میانی سیتی، رودی در فصل ۲۴-۲۰۲۳ خود را به یک نیروی واقعی در حملات تیمش تبدیل کرد و در ۲۲ گل (۹ گل و ۱۳ پاس گل) نقش داشت که بهترین رکورد شخصی او در یک فصل بود.
شنیدن این خبر که کشیدگی کشاله ران رودری در پیش فصل، احتمالاً این بازیکن را حداقل تا تعطیلات ملی ماه سپتامبر از میادین دور نگه میدارد، یک ضربهٔ بزرگ به سیتی است، اما آنها امیدوارند که او را برای مدت بسیار بیشتری نسبت به فصل گذشته در اختیار داشته باشند. شاید بتوان گفت او برای تیمش مانند یک خرید جدید خواهد بود...
۲- چه کسی فقدان خلاقیت کوین دی بروین را جبران خواهد کرد؟
برسیم به خریدهای جدید واقعی. چند چهرهٔ جدید وجود دارد که هواداران امیدوارند پس از جدایی کوین دی بروین به مقصد ناپولی، بخشی از خلاقیت او را جبران کنند.
این هافبک بلژیکی به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ لیگ برتر شناخته میشود. او با ۱۱۹ پاس گل (دومین پاسور برتر تاریخ لیگ) و ایجاد ۸۴۶ موقعیت گل (دومین آمار برتر از فصل ۰۴-۲۰۰۳) لیگ انگلیس را ترک کرد.
حتی در فصول اخیر و زمانی که دی بروین به دلیل مصدومیت کمتر در دسترس بود، همچنان میشد به او تکیه کرد تا در زمین بازی از هیچ، یک موقعیت گل خلق کند.
با این حال، دوران دی بروین به پایان رسیده است. اکنون نوبت دیگران است که خلاقیت ایجاد کنند و تیجانی ریندرس و رایان شرکی در این زمینه ایفای نقش خواهند کرد.
در حالی که ریندرس احتمالاً هرگز آن کیفیت ناشی از خلاقیت دی بروین را عرضه نخواهد کرد، اما او یک پاسور استثنایی در بین خطوط است و وقتی صحبت از دریافت پاسها و حرکت رو به جلو باشد، میتواند به خوبی از فشار پرس حریف خارج شود.
ریندرس فصل گذشته بیش از هر بازیکن دیگری در سری آ، خط دفاعی حریف را با پاسهایش شکست (۴۷ بار). او همچنین از نظر تعداد دفعاتی که خط میانی حریف را در هم شکست (۱۴۷ بار)، در رتبهٔ هفتم قرار داشت.
بسیاری از این پاسها به پشت مدافعان کناری حریف ارسال میشدند، به این معنی که این میتواند راهی برای طراحی حملات سیتی در این فصل باشد و به طور بالقوه منجر به ارسال توپهای خطرناک برای ارلینگ هالند در مقابل دروازه شود.
اما ریندرس به خودی خود، یک تهدید هجومی نیز محسوب میشود. او فصل گذشته ۱۰ گل در سری آ به ثمر رساند و ۷۷ شوتی که او زد، دهمین تعداد شوت در بین تمام بازیکنان لیگ و بیشتر از هر بازیکن دیگری غیر از مهاجمان بود، که نشاندهنده نگرش مثبت و هدفمند او در خط میانی است.
و البته آنها شرکی را هم دارند.
این بازیکن فرانسوی کمی بازیگوش و کاملاً غیرقابل پیشبینی است. در حالی که دی بروین برای ایجاد یک موقعیت گل، ارسالهای خطرناکی انجام میداد، ممکن است شرکی مقداری بیشتر به نیرنگ، استعداد و توانایی خود در حمل توپ تکیه کند.
به عنوان مثال، او فصل گذشته با حمل توپ خود برای همتیمیهایش در لیون ۲۰ موقعیت گل ایجاد کرد که چهارمین تعداد آمار بالا در لیگ یک بود. این عملکرد باعث شد او در این زمینه نسبت به هر یک از همتیمیهای خود در لیون، حداقل ۶ مورد برتری داشته باشد.
باید گفت که او به طور کلی یک بازیساز بسیار قابل اعتماد بود و یک سر و گردن بالاتر از هر کس دیگری در لیگ یک قرار گرفت. برونو فرناندز (۱۵۸) و رافینیا (۱۵۲) تنها بازیکنانی از پنج لیگ برتر اروپا بودند که بیش از او (۱۲۵) در مجموع رقابتها موقعیت گل ایجاد کردند. اگر این را به موقعیتهای ایجاد شده از جریان بازی محدود کنیم، تنها فرناندز (۱۲۰)، رافینیا (۱۰۵) و محمد صلاح (۱۰۴) بیش از ۱۰۰ موقعیت او، موقعیت خلق کردند..
با این حال، تأثیر شرکی به ازای هر ۹۰ دقیقه حتی چشمگیرتر هم میشود. هیچ بازیکنی در پنج لیگ برتر اروپا بیش از شرکی به ازای هر ۹۰ دقیقه بازی در تمام رقابتها، موقعیت گل ایجاد نکرد _ هم در دیدی کلی (۳.۷) و هم در جریان بازی (۲.۹) _ و این آمار مربوط به کسانی است که حداقل ۱۶۰۰ دقیقه بازی کردند. این نشان میدهد که او در فصل ۲۵-۲۰۲۴ چقدر تأثیرگذار بود.
اینکه او دقیقاً در کجا بازی خواهد کرد، هنوز مشخص نیست. در حالی که او به صورت اسمی یک وینگر راست است، بیشتر کارهای خوب خود در لیون را از موقعیتهای مرکزی انجام میداد، زیرا در آنجا قادر به حرکت آزادانه بود. آیا او این آزادی را در سیتی خواهد داشت؟ یا باید در ارتباط با پست خود، منضبطتر باشد؟
در هر صورت، سازگاری او بسیار جذاب خواهد بود، زیرا این بازیکن فرانسوی استعداد هیجانانگیزی دارد. با این حال، پر کردن جای دی بروین کار کوچکی نیست.
۳- ورود رایان آیت نوری برای مدافعان کناری منچسترسیتی به چه معناست؟
گواردیولا در چند سال گذشته، از استفاده از مدافعان کناری هجومی فاصله گرفته است و به جای آن از مدافعان فیزیکیتری استفاده کرده که بیشتر به عنوان مدافع میانی شناخته میشدند.
این باعث میشد آنها از نظر فیزیکی قدرتمند باشند، اما همچنین به طور کلی تا حدی از استحکام در خط دفاعی اطمینان حاصل میشد، زیرا کسانی که در پستهای مدافع راست و چپ بازی میکردند، لزوماً ماجراجوترین بازیکنان در جریان بازی نبودند.
اما به نظر میرسد خرید رایان آیت نوری از وولورهمپتون در تابستان، نشاندهنده نوعی جدایی از این رویکرد است. این ملیپوش الجزایری، ذاتاً یک مدافع کناری و بسیار ماجراجو است.
تنها مدافعی که فصل گذشته بیش از ۱۰۴ لمس توپ او در محوطهٔ جریمه حریفان را ثبت کرد، دنیل مونیوز (۱۱۲) بود؛ در حالی که این بازیکن کلمبیایی (۲۴۵) نیز یکی از تنها دو مدافعان کناری یا وینگبکها بود که نسبت به آیت نوری (۱۳۷) حرکات بدون توپ بیشتری به محوطهٔ جریمه حریفان داشت.
علاوه بر این، هیچ مدافعی با ۱۱ مشارکت گل فصل گذشته آیت نوری در لیگ برتر برابری نکرد.
آیت نوری حتی در تیمی که بخش قابل توجهی از فصل را برای بقا در تلاش بود، عالی عمل کرد و نوید ارائه نمایشهای هجومی خوبی را برای سیتیزنها میدهد.
البته ممکن است هنوز در مورد اینکه او چقدر مدافع خوبی است، تردید وجود داشته باشد؛ زیرا سبک بازی او تغییر قابل توجهی نسبت به یوشکو گواردیول خواهد بود.
اگرچه این بازیکن کروات به خوبی خود را وفق داد و به یک مهرهٔ کارآمد در پست مدافع کناری تبدیل شد، در عوض آیت نوری ظرافت و خلاقیت بیشتری را هم در استفاده از توپ و هم در هنگام حمل توپ فراهم خواهد کرد.
اما آیا این به معنای بازگشت گواردیول به پست مدافع میانی است؟ یا آیت نوری به عنوان یک متخصص برای سناریوها یا مسابقات خاصی در نظر گرفته خواهد شد؟
به نظر میرسد احتمال زیادی وجود دارد که گواردیولا در این فصل، دست به کاری متفاوت در خط دفاعی بزند – البته در مورد گواردیولا همیشه این احتمال وجود دارد – اما آیا اوضاع بهتر خواهد شد یا بدتر؟
۴- چه کسی دروازهبان اول منچسترسیتی خواهد بود؟
احتمالاً در فصل گذشته، باشگاههای کمی در اروپا دروازهبانهای بهتری نسبت به ادرسون مورائس و اشتفان اورتگای منچسترسیتی داشتند.
با این حال، ظاهراً سیتی احساس کرد لازم است یک نفر دیگر را به این ترکیب اضافه کند و با فعال کردن بند خرید مجدد، جیمز ترافورد را در قراردادی که میتواند تا ۳۱ میلیون پوند ارزش داشته باشد، دوباره از برنلی به خدمت گرفت.
خب، این مبلغ زیادی برای دروازهبانی است که قرار نیست زیاد بازی کند.
اما آیا ادرسون نیاز به جایگزینی دارد؟
طبق مدل گلهای مورد انتظار از ضربات در چارچوب (xGOT) اپتا، ادرسون فصل گذشته بهترین فصل خود در لیگ برتر را تجربه کرد. به نظر میرسید که مهار توپهای این دروازهبان برزیلی در طول فصل، از ۵.۴ گل جلوگیری کرده که از این حیث او را تنها پس از جوردن پیکفورد (۶.۰) در رتبه دوم قرار میدهد. این امر با این واقعیت که سیتی فصل گذشته با کمترین شوت در بین تمام تیمهای لیگ برتری روبرو شد، چشمگیرتر هم به نظر میرسد.
علاوه بر این، ارسالهای ادرسون _ که همیشه بسیار ارزشمند بوده _ احتمالاً در فصل ۲۵-۲۰۲۴ بیشتر از همیشه مورد توجه قرار گرفت، زیرا او ۴ پاس گل ثبت کرد و به اولین دروازهبان در تاریخ لیگ برتر تبدیل شد که در یک فصل، بیش از دو گل را پایهریزی کرده است.
ترافورد نیز به دلیل توانایی خود در بازی با پا بسیار مورد احترام است، که با توجه به اینکه او از آکادمی سیتی آمده، چندان تعجبآور نیست؛ اما هنوز آن وجههٔ ادرسون را ندارد.
با این حال، ترافورد در فصل ۲۵-۲۰۲۴ پیشرفتی واقعی از خود نشان داد.
او که در اولین سال خودش در لیگ برتر همراه با برنلی در فصل ۲۴-۲۰۲۳ به مشکل خورده بود و طبق دادههای xGOT (گلهای مورد انتظار از ضربات در چارچوب) ۵ گل بیشتر از یک دروازهبان متوسط دریافت کرده بود، در فصل گذشته عالی عمل کرد.
بر اساس کیفیت موقعیتهای حریفان، مهارهای او از ۱۲.۵ گل جلوگیری کرد؛ تنها ویکتور یوهانسون از استوک سیتی (۱۵.۸) رکورد بهتری در این زمینه در چمپیونشیپ داشت و البته او با شوتهای در چارچوب بسیار بیشتری (۲۱۴) نسبت به ترافورد (۱۰۳) روبرو شد، بنابراین شانس بسیار بیشتری برای مهار توپها داشت.
عملکرد ترافورد به برنلی کمک کرد تا تنها ۱۶ گل در ۴۶ مسابقهٔ چمپیونشیپ دریافت کند؛ به طور میانگین ۰.۳۵ گل در هر بازی، که بهترین عملکرد هر تیمی در یک فصل از لیگ فوتبال انگلیس بود.
به همین ترتیب، ۳۰ کلین شیت آنها با رکورد مشابه در یک فصل از مسابقات لیگ فوتبال انگلیس (EFL) برابری کرد.
واضح است که چشمانداز آینده برای اورتگا دلگرمکننده به نظر نمیرسد. اما فراتر از آن، پیشبینی اینکه چه کسی در کوتاهمدت تا میانمدت در نبرد بین ادرسون و ترافورد پیروز میشود، دشوار است؛ مگر اینکه این دروازهبان برزیلی تیم را ترک کند.
او در اوایل پنجرهٔ نقل و انتقالات به تیمهای دیگری لینک شد، اما از آن زمان خبرهای زیادی در این رابطه مخابره نشده است. بنابراین، این میتواند یک رقابت ادامهدار در طول فصل باشد.
۵- آیا گواردیولا میتواند از بازیکنان کناری خود بیشتر بهره ببرد؟
در فصل ۲۵-۲۰۲۴، گزینههای اصلی گواردیولا در کنار زمین، ساوینیو، ژرمی دوکو، فیل فودن و جک گریلیش بودند؛ در حالی که عمر مرموش پس از ورودش در ژانویه، در پستهای متعددی بازی کرد.
چهار نفر اول در این لیست، تنها ۱۲ گل در لیگ برتر به ثمر رساندند. و هفت مورد از آنها توسط فودن، در فصلی که احتمالاً بیروحترین فصل دوران حرفهای او بود، به ثمر رسید.
در حالی که به نظر میرسد گریلیش جدا میشود، ورود رایان شرکی رقابت را برای دیگران داغ نگه میدارد. اینکه او دقیقاً در کجا بازی خواهد کرد _ در سمت راست یا به عنوان یک شماره ۱۰ _ هنوز مشخص نیست.
صرف نظر از فصل ناامیدکننده فودن، او همچنان یک بازیکن بسیار با استعداد است. فودن در فصل ۲۴-۲۰۲۳، در ۲۷ گل لیگ برتری نقش داشت؛ رقمی که اکثر هافبکها و وینگرها تنها میتوانستند رویای آن را در سر داشته باشند.
از فودن انتظار میرود چه در مرکز و چه در کنارهها بازی کند، در این فصل پیشرفت قابل ملاحظهای را از خود به نمایش بگذارد. در همین حال، ساوینیو توانست استعدادهای خود را به نمایش بگذارد و شروع زندگی او در اتحاد را احتمالاً میتوان تحت عنوان «کاملاً امیدوارکننده» دستهبندی کرد.
این امید وجود دارد که او در فصل ۲۶-۲۰۲۵ واقعاً بدرخشد. نمونههای زیادی از بازیکنانی وجود دارد که یک فصل یا بیشتر طول کشیده تا با روشهای گواردیولا سازگار شوند و شاید ساوینیو هم در این فصل به سطح دیگری برسد.
دوکو یک مورد منحصر به فرد به نظر میرسد. همه ما میدانیم چیزی که او را از بقیه متمایز میکند، دریبلهای زیاد و اثربخشی او در آن موقعیتهاست. اما او به طور منظم به دلیل کمبود میزان مشارکت روی گلها مورد انتقاد قرار میگیرد.
درست است که او با وجود فیکس نبودن، در دو فصل گذشته لیگ برتر روی ۱۱ (فصل ۲۴-۲۰۲۳) و ۹ (فصل ۲۵-۲۰۲۴) گل نقش داشته است، اما آیا او هرگز به نقطهای خواهد رسید که یک منبع قابل اعتماد برای خلاقیت و تهدید گلزنی باشد؟
اگر این اتفاق بیفتد، او غیرقابل توقف خواهد بود.
- برگردان فارسی یادداشت Ryan Benson از وبسایت Opta Analyst
- نمودارهای گرافیکی از وبسایت Opta Analyst