در دل شلوغترین دربی آسیا، جایی که نفسها در سکوها حبس بود و میلیونها چشم به تلویزیون خیره، جادوگر فوتبال ایران یک لحظه تاریخساز را خلق کرد. علی کریمی، با آن استایل خاص، طنازانه از سد فرهاد مجیدی گذشت، توپ را مثل یک نقاشی آبرنگی به تور استقلال چسباند و ورزشگاه آزادی را به آتش کشید. لحظهای که حتی علی دایی با آن صلابت و غرور خاص، ایستاد، لبخند زد و گفت: "این گل فقط از علی کریمی برمیاد."
علی کریمی نه فقط یک گل زد، بلکه داستانی نوشت. صحنه از این قرار بود: توپ از خط میانی به سمت دروازه استقلال در حرکت است، فرهاد مجیدی برای مهار کریمی وارد صحنه میشود. اما جادوگر فقط با یک حرکت بدن، یک سر توپ کلاسیک و فریب با شانه، مجیدی را به جایی فرستاد که هنوز دنبال توپ میگردد!
این صحنه یادآور دریبلهای لیونل مسی مقابل بواتنگ یا حرکتهای زیدان مقابل رونالدینیو است. انگار همه چیز در چند ثانیه متوقف شد، جز علی کریمی.
این گل، نه فقط از نظر تکنیکی بلکه از نظر روانی، بازی را به سود پرسپولیس چرخاند. انرژی تیم استقلال افت کرد و هواداران پرسپولیس تا سالها آن گل را در ذهن خود حفظ کردند.
هر فوتبالیستی یک گل دارد که تبدیل به امضای کاریاش میشود. برای زیدان، شاید گل قیچیاش در فینال لیگ قهرمانان؛ برای مسی، گل مارادوناییاش مقابل ختافه؛ و برای علی کریمی؟ همین گل در دربی.
جادوگر با حرکتی خاص که ترکیبی از هوش، تکنیک و اعتمادبهنفس بود، در حد بهترینهای تاریخ فوتبال درخشید. حتی بسیاری از رسانههای خارجی، آن گل را با گلهای نیمار، مودریچ و امباپه مقایسه کردند.
پس از بازی، علی دایی در گفتوگویی کمنظیر گفت: "من خودم گلهای زیادی زدم، ولی همچین دریبلی رو کم دیدم."
احمدرضا عابدزاده نیز اظهار داشت: "گل کریمی در آن بازی، نه فقط یک گل، بلکه یک کلاس آموزشی بود برای نسل جدید."
حتی فرهاد مجیدی در مصاحبهای سالها بعد اعتراف کرد: "اون لحظه کاری از دستم برنمیاومد. کریمی واقعاً جادوگره."
این گل باعث شد جایگاه علی کریمی در تاریخ باشگاه پرسپولیس تثبیت شود. در لیست «محبوبترین بازیکنان تاریخ باشگاه» که در سال ۲۰۱۵ توسط هواداران انتخاب شد، کریمی بعد از علی پروین در رتبه دوم قرار گرفت.