تو تاریخ پرفراز و نشیب لیگ برتر انگلیس، بعضی مربیها بودن که با اینکه سکان هدایت تیمهای خیلی بزرگ و پولداری رو دستشون گرفتن، هیچوقت نتونستن جامهای مهم داخلی (مثل لیگ برتر، جام حذفی یا جام اتحادیه) یا جامهای اروپایی (لیگ قهرمانان یا لیگ اروپا) رو بالای سر ببرن. این اتفاق دلایل مختلفی داره؛ شاید به خاطر بیثباتی، رقابت خیلی سخت تو بالاترین سطح فوتبال، یا فشارهای عجیب و غریبی که روشون بوده. تو این متن، قراره به چند تا از معروفترین این مربیها نگاهی بندازیم.
۱. مائوریسیو پوچتینو (تاتنهام و چلسی)
پوچتینو، مربی آرژانتینی، نزدیک به پنج سال سرمربی تاتنهام بود و این تیم رو به یکی از مدعیهای اصلی لیگ برتر و پدیده فوتبال اروپا تبدیل کرد. اون تاتنهام رو به بالاترین رتبهاش تو تاریخ لیگ برتر رسوند (نایب قهرمانی فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۶) و چهار فصل پشت سر هم تیمش رو بین چهار تیم اول نگه داشت. اوج کارش هم رسیدن به فینال لیگ قهرمانان ۲۰۱۹ بود، اما تو اون بازی به لیورپول باخت. با این حال، با اسپرز هیچ جامی نگرفت. بعداً تو چلسی هم به فینال جام اتحادیه ۲۰۲۴ رسید، ولی بازم تو وقتهای اضافه به لیورپول باخت و دستش از جام کوتاه موند. این نشون میده که اون تو ساختن تیمهای قوی خیلی ماهره، اما همیشه تو قدم آخر کم میاره.
سنگین ترین شکست های تاریخ چلسی ?
۲. برندان راجرز (لیورپول)
برندان راجرز تو سه سال و چهار ماهی که تو لیورپول بود، تیم رو تو فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۳ تا یک قدمی قهرمانی لیگ برتر پیش برد، ولی آخرش به نایب قهرمانی بسنده کردن. تیمش تو اون فصل هجومی و پرگل بازی میکرد، ولی اشتباهات دقایق آخر مانع قهرمانیشون شد. راجرز با لیورپول هیچ جام بزرگی نبرد و گفته میشه اولین مربی لیورپول از دهه ۵۰ میلادیه که بعد از سه فصل کامل، بدون جام از این باشگاه رفت. این دوران نشون میده که فشار برای بردن جام تو یکی از پرافتخارترین باشگاههای انگلیس چقدر زیاده.
سنگین ترین شکست های تاریخ لیورپول ?
۳. اوله گونار سولسشر (منچستر یونایتد)
اوله گونار سولسشر، بازیکن سابق و اسطوره منچستر یونایتد، اول به عنوان مربی موقت و بعد همیشگی، هدایت تیم رو به عهده گرفت. تو دوران مربیگریش که سعی داشت یونایتد رو به روزهای اوجش برگردونه، نتونست هیچ جام بزرگی ببره. تیمش تو فصل ۲۰۲۰-۲۰۱۹ چهارم شد و تو فصل ۲۰۲۱-۲۰۲۰ به فینال لیگ اروپا رسید، ولی تو ضربات پنالتی به ویارئال باخت. این باخت تو فینال، اوج "نزدیک شدن" اون به جام بود که آخرش اتفاق نیفتاد.
سنگین ترین شکست های تاریخ منچستر یونایتد
۴. اونای امری (آرسنال)
اونای امری بعد از دوران طولانی آرسن ونگر، مربی آرسنال شد. تو تنها فصل کاملی که اونجا بود (۲۰۱۹-۲۰۱۸)، تیمش رو به فینال لیگ اروپا رسوند، اما با نتیجه ۴-۱ به چلسی باختن. اونای امری بعد از هفت بازی بدون برد، تو نوامبر ۲۰۱۹ اخراج شد و تو کل دورانش تو آرسنال هیچ جامی نگرفت. دوران امری نشون داد که پر کردن جای یه مربی افسانهای و بازسازی هویت یه تیم چقدر سخته.
سنگین ترین شکست های تاریخ آرسنال ?
۵. فرانک لمپارد (چلسی، دو دوره)
فرانک لمپارد، اسطوره چلسی، تو دو مقطع جداگانه مربی این تیم بود. تو دوره اولش (۲۰۲۱-۲۰۱۹)، با اینکه چلسی محروم از خرید بازیکن بود، تیم رو چهارم کرد و به فینال جام حذفی ۲۰۲۰ رسوند، اما اونجا به آرسنال باخت. تو دوره دومش هم که به عنوان مربی موقت تو سال ۲۰۲۳ برگشت، با یه تیم کاملاً بیثبات روبرو شد و نتونست جامی بگیره. شرایط خاص دوره اول و اوضاع بحرانی دوره دوم، کار رو برای اون برای رسیدن به جام خیلی سخت کرده بود.
۶. دیوید مویس (منچستر یونایتد)
دیوید مویس سال ۲۰۱۳ بعد از بازنشستگی سر الکس فرگوسن، جاش رو تو منچستر یونایتد گرفت. اون فقط یه جام برد: سوپرجام انگلیس (جام خیریه) رو تو همون شروع فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۳. ولی خب، معمولاً سوپرجام رو یه جام بزرگ به حساب نمیارن. مویس هیچ جام اصلیای نبرد و بعد از عملکرد ضعیف تیم (رتبه هفتم) و نرسیدن به لیگ قهرمانان، تو آوریل ۲۰۱۴ اخراج شد. جانشینی فرگوسن یه بار سنگین از انتظارات رو روی دوش مویس گذاشته بود که نتونست از پسش بربیاد.
۷. روی هاجسون (لیورپول)
روی هاجسون تو فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ مربی لیورپول شد، اما دورانش خیلی کوتاه و ناموفق بود. اون نتونست لیورپول رو به موفقیت برسونه و بدون هیچ جامی، تو ژانویه ۲۰۱۱ از کار برکنار شد. حضورش تو لیورپول نمادی از انتخابهای اشتباه تو دورانهای گذار برای باشگاههای بزرگه.
یه نگاه کلی
دیدن دوران کاری این مربیها نشون میده که موفقیت تو فوتبال، به خصوص تو لیگ سختی مثل لیگ برتر انگلیس و تو تیمهای بزرگ، به چند تا عامل بستگی داره. انتظارات بالای هوادارا و مدیران، رقابت فشرده و نیاز به زمان برای پیاده کردن ایدهها، از جمله این عواملن. بعضی از این مربیها، مثل پوچتینو و راجرز، تیمشون رو به اوج رسوندن و تا یک قدمی قهرمانی رفتن، اما تو قدمهای آخر کم آوردن. این موضوع ثابت میکنه که بردن جام تو فوتبال سطح بالا، فقط به استعداد مربیگری بستگی نداره، بلکه به حمایت همهجانبه باشگاه، ثبات، و گاهی هم یه کم شانس تو لحظههای حساس نیاز داره. دوران اونها یادآور چالشهایی هست که حتی باتجربهترین مربیها رو هم برای بردن جام با مشکل روبرو میکنه.