قهرمان کردن منچستر یونایتد در لیگ اروپا توسط خوزه مورینیو، آن هم وقتی نصف تیمش مصدوم بودند واقعاً باید یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای دوران مربی‌گری‌ او محسوب شود!

وقتی ژوزه مورینو ور سال 2017 منچستر یونایتد را قهرمان کرد، این اتفاق چیزی فراتر از صرفا یک قهرمانی بود. می‌توان گفت این قهرمانی یک شاهراه حیاتی برای باشگاهی بود که پس از بازنشستگی سر الکس فرگوسن همواره در جست‌وجوی مسیر اصلی می‌گشت. مورینیو ماهرانه یک فصل سخت را هدایت کرد درحالی که مجموعه تیم بشدت از مصدومیت‌ها و نبود بازیکن صدمه دیده بود و آن توان قدرتمند تیمهای برتر اروپا را نداشت ولی در آخر با نتیجه دو بر صفر آژاکس را در فینال شکست داد و قهرمان شد. در آن مسابقه، منچستر یونایتد فوتبال چشم‌نوازی ارائه نکرد اما همان سبک همیشگی مورینیو اجرا شد: نظم تاکتیکی، ذهنیت قوی در بازی‌های بزرگ و کار و تلاش فراوان وقتی که نیاز بود. این پیروزی همچنین، باعث کسب سهمیه لیگ قهرمانان برای یونایتد شد که یک بازگشت حیاتی به بزگترین عرصه رقابت‌های اروپایی را برای این باشگاه فراهم میکرد.

این قهرمانی لیگ اروپا، هنوز تنها موفقیت اروپایی منچستر یونایتد در دوران پسا فرگوسن افسانه‌ای است. توانایی مورینیو برای تزریق انگیزه در یک تیم آسیب‌دیده و با غیبت بازیکنانی مثل ابراهیموویچ، باعث شد همه شهرت او را به عنوان یک برنده همیشگی ببینند. این فصلی بود که پل پوگبا پیشرفت کرد، بازیکنان جوانی مثل مارکوس رشفورد و اسکات مک‌تومینای تجارب ارزشمندی بدست آوردند و خود مورینیو به دنیال فوتبال یادآوری کرد که در میان این همه بحران و تحت فشار بودن، هنوز می‌تواند موفق شود. وقتی به گذشته نگاه میکنیم، این موفقیت اروپایی یک لحظه‌ی نادر در یک دهه پر از یحران بعد از فرگوسن به حساب می‌آید.