دربی پنجاهم که در تاریخ ۹ دی ۱۳۷۹ برگزار شد، یکی از پرهیجانترین و جنجالیترین بازیهای تاریخ فوتبال ایران بود. این مسابقه با نتیجه ۲–۲ به پایان رسید، اما چیزی که در ذهن هواداران ماندگار شد، گل دقیقه ۸۹ علی کریمی برای پرسپولیس بود؛ گلی که نهتنها بازی را به تساوی کشاند، بلکه نقطه اوج درخشش او در آن دیدار بود.
علی کریمی در آن بازی با تکنیک ناب و حرکات انفجاریاش بارها خط دفاع استقلال را به چالش کشید. او در لحظات پایانی بازی، با یک حرکت ترکیبی و جاگیری هوشمندانه، موفق شد توپ را وارد دروازه استقلال کند و شادی را به اردوی سرخها برگرداند. این گل، نمادی از خونسردی و نبوغ فوتبالی کریمی بود؛ بازیکنی که بعدها به "جادوگر آسیا" معروف شد و مسیرش را تا بایرن مونیخ ادامه داد.
عملکرد کریمی در آن دربی، فراتر از یک گل بود. او با پاسهای دقیق، دریبلهای تماشایی و کنترل بازی در میانه میدان، نقش کلیدی در بازگشت پرسپولیس ایفا کرد. دربی پنجاه نهتنها بهخاطر نتیجهاش، بلکه بهخاطر درگیریهای شدید و فضای پرتنشش در ذهنها مانده، اما گل علی کریمی مثل یک نقطه نورانی در دل آن تاریکیها میدرخشد. این بازی، یکی از دلایل محبوبیت بیپایان کریمی در میان هواداران پرسپولیس و فوتبالدوستان ایرانی شد.
