آسمان شب یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۴۰۴، شاهد رخدادی نادر و تماشایی خواهد بود: ماه گرفتگی کامل یا «ماه خونین»، پدیدهای که قرص ماه را به رنگ سرخ مسی درآورد و نگاه علاقهمندان به نجوم را خیره کرد. این رویداد، علاوه بر جلوه بصری خیرهکننده، فرصتی علمی فراهم کرد تا ارتباط میان حرکتهای دقیق کیهانی و تأثیرات نور و جو زمین بر ماه بررسی شود.
ماه گرفتگی همواره یکی از پرجاذبهترین پدیدههای آسمانی برای دانشمندان و رصدگران بوده است و فرهنگها و تمدنهای مختلف، روایتهای گوناگونی درباره آن دارند. ماه گرفتگی ۱۶ شهریور اما به دلیل چند ویژگی منحصر به فرد، توجه همه را به خود جلب کرده است؛ ماه در نزدیکترین فاصله به زمین قرار دارد و عبور آن از مرکز سایه زمین باعث میشود رنگ سرخ مسی و شدت بصری پدیده به حدی برسد که کمتر در طول سال دیده میشود. این ترکیب نادر از شرایط مداری و جوی، آن را به یکی از طولانیترین و درخشانترین «ماه خونین» های سالهای اخیر تبدیل میکند و رصدگران در سراسر ایران و بسیاری از کشورهای همسایه میتوانند تجربهای علمی و بصری کمنظیر از این رویداد کیهانی داشته باشند.