طرفداری | شکست ۷ بر ۱ استقلال مقابل الوصل امارات، نهتنها نتیجهای سنگین و تلخ در تاریخ این باشگاه، بلکه نقطهای برای تأمل جدی درباره مدیریت و رویکرد مدیران استقلال است. چنین نتایجی نشان میدهد که فوتبال امروز دیگر با شعار و مقایسههای سطحی اداره نمیشود؛ بلکه نیازمند برنامهریزی دقیق، آرامش مدیریتی و پرهیز از حاشیهسازی است.
چند روز پیش، علی تاجرنیا، رئیس هیئتمدیره استقلال، در مصاحبهای با مقایسهای غیرضروری میان استقلال و پرسپولیس تلاش کرد برتری باشگاه خود را یادآور شود. صرفنظر از نادرستی چنین قیاسی، اینگونه سخنان بیش از آنکه به اعتبار استقلال بیفزاید، باری از توقع و حساسیت را بر دوش تیم و هواداران گذاشت. وقتی یک مدیر با بیانی طعنهآمیز رقیب سنتی را نشانه میرود، طبیعی است که افکار عمومی انتظار عملکردی درخشانتر از تیم تحت مدیریت او داشته باشند؛ انتظاری که نهتنها برآورده نشد، بلکه با یکی از بدترین نتایج تاریخ آبیپوشان به ضد خود تبدیل گردید.
مدیریت باشگاههای بزرگ پیش از هر چیز نیازمند درک عمیق از مسئولیت اجتماعی است. سخنان نسنجیده و مقایسههای سطحی ممکن است در کوتاهمدت دستمایه تیتر رسانهها شود، اما در بلندمدت تنها به خدشهدار شدن اعتبار باشگاه خواهد انجامید. استقلال، بهعنوان یکی از دو قطب اصلی فوتبال ایران، شایسته مدیریتی است که به جای حاشیهسازی، تمرکز خود را بر حل مشکلات فنی، ایجاد آرامش روانی در تیم تحت مدیریتش و ترسیم چشماندازی روشن برای آینده بگذارد.
از این رو، شاید شکست مقابل الوصل تلنگری جدی برای مدیران استقلال باشد تا دریابند احترام به هوادار نه با مصاحبههای جنجالی، بلکه با عملکرد حرفهای در میدان و پشت صحنه معنا پیدا میکند. زمان آن رسیده است که مدیران، به جای مقایسه و کنایه، با صداقت از ضعفها سخن بگویند و با شجاعت برای اصلاح آنها گام بردارند.