معیارهای رأی‌گیری توپ طلا به هم ریخته است.

 

جام‌ها همه چیز را تعیین می‌کنند. توانایی‌های فردی اهمیت بسیار کمی دارند.

 

عثمان دمبله با 35 گل، 14 پاس گل و یک سه‌گانه برای پاری سن ژرمن که شامل قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا هم می‌شد، بی‌شک یکی از گزینه‌های اصلی بود.

 

اما به پایین لیست نگاه کنید.

 

بهترین دروازه‌بان جهان - نهم.

 

بهترین مدافع جهان - بیست و هشتمین.

 

بهترین هافبک جهان - یازدهم.

 

بهترین مهاجم جهان - هفتم.

 

توپ طلا بر اساس سه معیار اصلی اهدا می‌شود:

 

اجراهای فردی، شخصیت قاطع و چشمگیر

عملکرد و دستاوردهای تیمی

کلاس و بازی جوانمردانه

واضح است که یکی از این عوامل وزن به مراتب بیشتری نسبت به بقیه دارد.

 

وقت تغییر فرا رسیده است.

 

 

مورد دمبله

با استفاده از معیارهای ذکر شده:

 

۱) اجراهای فردی، شخصیت قاطع و تأثیرگذار

 

از بین برندگان توپ طلا، تنها رونالدو، مسی و بنزما گل‌ها و پاس گل‌های بیشتری نسبت به عثمان دمبله داشته‌اند - و او حتی پنالتی‌زن اصلی پاری سن ژرمن هم نیست.

 

او همچنین در مواقع حساس، گل زد: ۲ پاس گل در فینال لیگ قهرمانان، یک گل و یک پاس گل مقابل آرسنال در نیمه نهایی و گل سرنوشت‌ساز مقابل لیورپول.

 

بازی دمبله چیزی فراتر از آمار و ارقام است؛ این وینگر فرانسوی از آزمون مهم «چشم» سربلند بیرون می‌آید. دمبله، یکی از بازیکنان دوپای واقعی فوتبال، با سرعت برق‌آسا، چابکی و کنترل دقیق توپ، همیشه تماشای بازی‌هایش را سرگرم‌کننده می‌کند.

 

از نظر شخصیت، عثمان دمبله انعطاف‌پذیری چشمگیری از خود نشان داده تا از لقب «بچه‌ی وحشتناک» فوتبال فرانسه، به دوران اوج خود بازگردد. انتقال ۱۴۸ میلیون یورویی او به بارسلونا یک فاجعه‌ی تمام‌عیار بود، او نه تنها نتوانست انتظارات را در زمین برآورده کند، بلکه به داشتن نگرش ضعیف در خارج از زمین نیز متهم شد.

 

حتی پس از انتقالش به پاری سن ژرمن، او از بازی مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا مقابل آرسنال کنار گذاشته شد و لوئیز انریکه او را به «بی‌احترامی» به هم‌تیمی‌هایش متهم کرد.

 

هر حرف تندی که انریکه می‌زد، جواب می‌داد. از آن لحظه، نقش دمبله تغییر کرد. به جای یک وینگر انفجاری که اغلب در حاشیه بازی‌ها بازی می‌کرد، انریکه او را در مرکز زمین به کار گرفت و از سرعتش برای تبدیل شدن به یک تهدید در اعمال پرس از بالا استفاده کرد. در حالی که سرعت، استقامت و چابکی او به دمبله تمام ابزار لازم برای پرس را می‌دهد، تعهد چشمگیر او به ایجاد تغییر برای تیمش است که بزرگترین دارایی او در دفاع از جلو است.

 

در مجموع، در این بخش از معیارها، برنده‌ی شایسته‌ای است.

 

۲) عملکرد و دستاوردهای تیمی

 

پاری سن ژرمن قهرمان لیگ ۱، جام حذفی فرانسه و لیگ قهرمانان اروپا شد - اینجا جای بحث نیست.

 

۳) کلاس و بازی جوانمردانه

 

دمبله در ماه نوامبر به دلیل دریافت کارت زرد زیاد، یک جلسه محروم شد، اما نظم و انضباط و نگرش او با پیشرفت فصل به طور قابل توجهی بهبود یافت. حتی در بدترین دورانش، نظم و انضباط او در زمین هرگز به اندازه‌ای بد نبود که بر سایر نکات مثبتش غلبه کند.

 

با استفاده از معیارهای رسمی توپ طلا، عثمان دمبله انتخاب بدیهی برای جایزه اصلی بود

 

 

 اما آیا این معیارها هنوز برای هدف مورد نظر مناسب هستند؟

بقیه رتبه‌بندی‌ها نقاط ضعف سیستم رأی‌گیری فعلی را نشان می‌دهند.

 

پدری - که با اختلاف بهترین هافبک جهان در فصل گذشته بود - در رتبه یازدهم قرار گرفت. ویتینیا که در کنار ژائو نوس (نوزدهم) و فابیان رویز (بیست و چهارم) بخش مهمی از سه هافبک برتر فصل گذشته بود، سوم شد. 

 

اما آیا ویتینیا بازیکن بهتری از پدری است؟ خیر.

 

کیلیان امباپه بهترین بازیکن جهان است . آنچلوتی برای یافتن سیستم مناسب برای استفاده بهینه از این بازیکن فرانسوی دچار مشکل شد، که یکی از عوامل اصلی در فصل ناامیدکننده رئال مادرید بود. اما هفتم؟ امباپه در اولین فصل حضورش در یک تیم ناهماهنگ، ۴۴ گل به ثمر رساند. چرا امباپه به دلیل اینکه تیمش در اطراف او مشکل داشت، با رتبه پایین جریمه شد؟

 

ارلینگ هالند در رتبه بیست و ششم قرار گرفت. فصل 2024/25 فصل خوبی برای منچسترسیتی نبود و این بازیکن نروژی نسبت به سال‌های گذشته ساکت‌تر بود. اما حتی سرسخت‌ترین هوادار آرسنال، اسپورتینگ یا سوئد هم ویکتور گیوکرس (رده پانزدهم) را به هالند ترجیح نمی‌دهد، حتی با وجود فصل گذشته. در مورد مهاجمان سوئدی، ایساک حتی نامزد هم نشد.

 

اهمیت جام‌ها را می‌توان به وضوح در رتبه هشتم کول پالمر مشاهده کرد. اگر چلسی پیروزی شوکه‌کننده‌ای در جام باشگاه‌های جهان به دست نمی‌آورد، این بازیکن انگلیسی به هیچ وجه به جمع ده تیم برتر نزدیک هم نمی‌شد. در نیمه دوم فصل 2024/25، او تنها دو گل در جریان بازی در لیگ به ثمر رساند. دو گل مقابل پاری سن ژرمن در فینال جام باشگاه‌های جهان، دوره طولانی سکوت پالمر را تحت الشعاع قرار داد.

 

ویرجیل فن دایک در بهترین فرم خود بود، اما تنها در رتبه بیست و هشتم قرار گرفت. لیورپول با یک بازی نفس‌گیر قهرمان شد، اما به دلیل بدشانسی که در اوایل لیگ قهرمانان اروپا با پاری سن ژرمن روبرو شدند، فن دایک از کسب رتبه بالاتر بازماند.

 

چه چیزی باید تغییر کند؟

فوتبال با نظرات مختلف تعریف می‌شود. هرگز تعریف مورد توافق جهانی از اینکه کلاس جهانی چیست، وجود نخواهد داشت، چه برسد به جایزه‌ای برای بهترین بازیکن. اما رتبه‌بندی‌ها باید عملکرد فردی را حداقل به همان اندازه، اگر نه بیشتر، از جام‌های جمعی در اولویت قرار دهند.

 

اما فعلاً، بیایید عثمان دمبله را جشن بگیریم - او شایسته‌ی این پیروزی بود