طرفداری - سوت پایان بازی ایران و عراق که زده شد، با سرعتی باور نکردنی سایت های خبری پر بود از مصاحبه های طولانی با یک مضمون مشخص و یک قربانی ثابت به نام کارلوس کی روش! انتقاداتی که تیم ملی را تیمی ترسو، پیر، بی برنامه و کم توان در مقایسه با سایر تیم های رقیب دانسته و انگشت اتهام را با اطمینان تمام به سمت کارلوس کی روش نشانه گرفته بودند.
سرعت عمل مثال زدنی این مصاحبه ها به قدری بالا بود که گویی این مصاحبه ها قبلا صورت گرفته بود و منتظر یک تلنگر بودند تا انتشار یابند. صدای سوت پایان بازی و صدای کلیک انتشار این مصاحبه ها به قدری به هم نزدیک بودند که می توان آنرا با تیک تاک ساعت یا صدای قلب آدمی مقایسه کرد!
صحت و دروغ این نقدها و مصاحبه های تند مورد بحث ما نیست و زمان آن تنها نکته ای است که به سختی توی ذوق خواننده ای می خورد که چند دقیقه پس از شکست تیم ملی کشورش با آن شرایط عجیب با خیل عظیمی از این مطالب روبرو می شود و این آغاز چالش ذهنی اوست، چالشی که ذهن خسته و سرشار از هیجان وی را با مطالبی روبرو می کند که زمان بیانشان به بی رحمانه ترین شکل ممکن انتخاب شده است.
تیم ملی کشورمان تحت هدایت سرمربی که سال هاست روی کار است، راهی جام ملت ها شده است، همه پذیرفته ایم که کی روش سرمربی ما در جام ملت های آسیا خواهد بود. دلیل انتقاد را هم نمی پرسیم فقط سوال اینجاست بلافاصله پس از شکست چنین صحبت هایی را مطرح کردن آیا صرفا دلیل فنی دارد؟ جواب مثبت ندهید که قبولش به سختی ممکن است، شمایی که فوتبال فهم و کار کشته ای به خوبی می دانی یک شکست در این حد تا چه میزان تخریب کننده است و دیگر لازم به تخریب زبانی با الفاظ و انتقادات این چنینی در شرایط فعلی نیاز که نیست هیچ بلکه زیان است و مخرب!
تاریخ فوتبال ایران چنین شکست هایی را کم به خود ندیده و کم نبوده اند سرمربیانی که همان روز بعد از شکست به میز محاکمه کشیده شده اند و دار و ندار فنی شان در یک برنامه تلویزیونی به ظاهر بی طرف به باد فنا کشیده شده است. بیایید کمی صبور، حرفه ای و واقع بین باشیم، انتقاد کنیم ولی به جا، انتقاد کنیم و جوانمردانه و در نهایت انتقاد کنیم و بی ریا...
دیدگاه‌ها