ناراحتم ، نه به خاطر باخت ، چون بیشتر از این مرحله حقمون نبود ، جفا بود در حق تیم هایی که هزینه و برنامه ریزی اصولی و بلند مدت کردن ، جفا بود درحق تیم هایی که فوتبالشون صاحب داره ، مدیریت داره ، تخصص گرایی و شایسته سالاری داره ، نه این که عراق اینا رو داشت و مارو به حق برد ، نه ، فوتبال و کشور عراق هم یه فوتبال و کشوریه از نظر بی صاحبی شبیه فوتبال و کشور ما ، فقط تو این بازی "خوش شانس" بودن که "داور به ناحق با اخراج کردن کلیدی ترین مهره" ما ( که کروش به خاطرش با همه جنگید و تا آخرین لحظه پاش ایستاد تا مشکل کارت خدمتش حل بشه و برسه ) در بدترین دقیقه بازی ، روحیه ، انسجام و نظم تیمی " مثال زدنی " بچه ها رو ترکوند و نابود کرد . بالا رفتن و شاید قهرمانی ما " اجحاف " بود در حق تیم هایی مثل امارات که با " برنامه ریزی بلند مدت " رو " تیم های پایشون " ژاپن غول آسیا رو به قشنگی می برن و حریف استرالیا میزبان می شن . ما به چه حقی باید می بردیم و تا فینال می رفتیم ؟! به خاطر داشتن ورزشگاه ، زمین چمن و امکانات مناسب؟ به خاطر داشتن باشگاه ها خصوصی و لیگ حرفه ای ؟ به خاطر داشتن تیم های پایه خوب و بازیکن سازی؟ صرف جویی در زمان ؟ تمدید قرار داد کروش بلافاصله بعد از جام جهانی مثل آدم حسابیا ؟! اردوها و بازی های تدارکاتی بیشمار ؟ نداشتن حاشیه تا دقیقه نود قبل از اعزام ؟! دشمنی نداشتن وزارت خونه با فدراسیون ؟ واقعاً به خاطر چی باید می رفتیم جز چهار تا تیم ؟! ( این فوتبال تا دست اهلش نیفته و از نظر برنامه ریزی و زیر ساختی دگرگون نشه فرگوسن ، گواردیولا ، مورینیو و آنجلوتی هم نمیتونن درستش کنن ) ناراحتم به خاطر کروش ، به خاطر مردی که از خود ما قلبش بیشتر برای فوتبال و مردممون تپید ، ناراحتم که 4 تا مربی بیسواد لمپن ( بخونین حمله کرکس ها ) حالا می خوان بیان نقدش کنن و بکوبنش تا به خواسته های کثیفشون برسن ، ناراحتم به خاطر نیمچه احترامی که به خاطر شخصیت و اعتبار خودش تو فوتبال دنیا برای تیم ملی ما آورد و حالا با از دست دادنش اون شخصیت و ارزشی که به پیراهن و فوتبال ملی داده بود از بین می ره و چند تا بازیکن تموم شده به مراد دلشون می رسن ، ناراحتم برای جوون هایی مثل پور علی گنجی ، غفوری ، آزمون ، امیری و ... که با رفتنش امیدشون رو از دست می دن ، نگرانم برای اون نظم و دیسیپلینی که از لحاظ فنی تیم تازه پیدا کرده بود . نگرانم برای از دست دادن این مرد دوست داشتنی به خاطر تصمیم مدیرای نا لایق بی سواد . ناراحتم برای مردمی که تو این ناخوشی ها تنها دلخوشیشون فوتبال و تیم ملی بود ... یک شیر ایستاده مُرد یک کرکس نشسته دَرید ...