دروازهبان: دین هندرسون
گلری با واکنشهای سریع و اعتمادبهنفس بالا که سالها در آکادمی منچستر رشد کرد و امیدی برای جانشینی دخئا بود. اما عدم فرصت کافی و اعتماد مدیریت باعث شد او به تیمهای دیگر برود و پتانسیلش را خارج از اولدترافورد نشان دهد. هندرسون میتوانست برای سالها سنگربان مطمئن یونایتد باشد.
مدافعان: ون بیساکا، ویلی کامبولا، اریک بیلی، آلوارو کارراس
ون بیساکا با تکلهایش، در دفاع راست دیوار مستحکمی بود. کامبولا، مدافعی مستعد که هرگز فرصت درخشیدن در تیم اصلی را نیافت. اریک بیلی، با وجود استعداد بالا، قربانی مصدومیتها شد و جدی گرفته نشد. در سمت چپ، کارراس اسپانیایی با سرعت و هوش دفاعی میتوانست جانشین آیندهداری برای لوک شاو باشد. خطی دفاعی که اگر به آن اعتماد میشد، ثباتی بلندمدت را برای یونایتد به ارمغان میآورد. کارراس هم اکنون جزء اهداف نقل و انتقالاتی رئال مادرید است.
هافبکها: آنتونی، مکتومینای، مخیتاریان، گرینوود
آنتونی با دریبلهای انفجاریاش و توانایی بازیسازی، عنصر خلاق خط میانی بود. مکتومینای، محصول وفادار آکادمی، جنگندگی و تعصب را در زمین میکاشت. او بهترین بازیکن سریآ در فصل گذشته معرفی شد. میخیتاریان که خلاقیتش در یونایتد نادیده گرفته شد، در تیمهای دیگر شکوفا شد. گرینوود، با توانایی بازی در چند پست، تهدیدی دائمی برای مدافعان بود و میتوانست ستارهای جهانی باشد، البته که ماجراهای غیرفوتبالی او هم تاثیر فراوانی روی او گذاشت.
مهاجمان: مارکوس رشفورد و روملو لوکاکو
رشفورد، بازیکنی با ریشههای یونایتدی، همواره بار هجومی تیم را به دوش کشید و نماد تعهد بود. در کنار او، لوکاکو مهاجمی قدرتمند و گلزن قرار داشت که به دلیل تصمیمات فنی کنار گذاشته شد. زوجی که اگر بیشتر فرصت بازی در کنار هم میداشتند، خط آتش ترسناکی را در لیگ برتر شکل میدادند. هم اکنون رشفورد هدف خرید هانسی فلیک و لوکاکو جزء برترین بازیکنان ناپولی در فصل گذشته محسوب میشوند.
