ترکیب منتخب تاریخ آرژانتین:
دروازهبان: فیول (Fillol) – یکی از بهترین گلرهای تاریخ آرژانتین، قهرمان جهان ۱۹۷۸.
دفاع: مارزولینی (LB)، ماسکرانو (CDM/CB)، پاسارلا (CB)، زانتی (RB).
ترکیبی از رهبران بزرگ و جنگندههای بیرحم (ماسکرانو، پاسارلا) و مدافعین تکنیکی (زانتی، مارزولینی).
هافبک: دیماریا، ریکلمه، مارادونا.
خلاقیت و تکنیک ناب، با مارادونا بهعنوان مغز متفکر.
مهاجم: دیاستفانو، ماریو کمپس، لیونل مسی.
یک خط حمله تاریخی با ترکیبی از گلزنی، رهبری و نابغه بودن.
ترکیب منتخب تاریخ پرتغال:
دروازهبان: ویتور بایا (Vítor Baía) – افسانه پورتو.
دفاع: نونو مندز (LB)، پپه، ریکاردو کاروالیو، ژائو پینتو (RB).
زوج پپه–کاروالیو عالی است، ولی در مقایسه با مدافعین آرژانتین، تجربه تاریخی کمی کمتر دارند.
هافبک: برونو فرناندز، دکو، روی کاستا.
ترکیبی از پلیمیکرها و هافبکهای هجومی، اما هافبک دفاعی قوی کمتر دیده میشود.
مهاجم: کریس رونالدو، اوزهبیو، فیگو.
یکی از قویترین خطوط حمله تاریخ فوتبال؛ گلزنی و سرعت فوقالعاده.
مقایسه کلی:
دفاع: برتری با آرژانتین (پاسارلا، زانتی، ماسکرانو تجربه و استحکام بیشتری دارند).
هافبک: آرژانتین با حضور مارادونا و ریquelme خلاقتر است؛ پرتغال پلیمیکر زیاد دارد ولی هافبک دفاعی قدرتمند ندارد.
حمله: هر دو تیم فوقالعاده هستند. رونالدو + اوزهبیو + فیگو در برابر مسی + دیاستفانو + کمپس. شاید از نظر فیزیک و گلزنی پرتغال کمی بالاتر باشد، ولی از نظر هماهنگی و تکنیک، آرژانتین دست بالا را دارد.
دروازهبان: فییول نسبت به بایا قابل اعتمادتر است.