تیم ملی برزیل در بازی امروز مقابل کره با سیستم ۴-۲-۳-۱ وارد زمین شد؛ سیستمی که این روزها در فوتبال مدرن، تعادل بین دفاع و حمله را به خوبی فراهم میکند. نقش کلیدی در این ترکیب را پیستونها و هافبکهای وسط بر عهده داشتند که با نفوذهای عمقی، فضای بازی را باز کرده و فرصتهای متعددی ایجاد کردند.
پیستونها در این ساختار نه تنها وظیفه دفاعی داشتند، بلکه با دویدنهای بیوقفه در کنارهها، عمق حمله را به خوبی تامین کردند. هافبکهای وسط نیز با ترکیبی از کنترل توپ و پاسهای دقیق، هسته میانی تیم را مستحکم نگه داشتند و به خوبی فشار حریف را مدیریت کردند.
یکی از نکات برجسته این تیم، تأثیر حضور بازیکنان کلیدی در لیگهای انگلیس و اسپانیا همچون وینیسیوس،رودریکو،کاسینیرو،گیمارش،کونیا و ...است. این بازیکنان که به طور مستقیم زیر نظر مربیانی چون کارلو آنچلوتی رشد کردهاند، توانستهاند انعطافپذیری تاکتیکی بالایی را به تیم ملی برزیل منتقل کنند. آنچلوتی، به عنوان یکی از مربیان برجسته فوتبال اروپا، سبک بازی متعادل و تاکتیکی را به شاگردانش آموزش داده است که ترکیب برزیل امروز با پیروی از این سبک، در هر دو فاز دفاع و حمله بسیار منسجم و هماهنگ به نظر میرسید.نکته مثبت حضور دروازبانی از روشن لیگ عربستان بنام بنیتو است.
در مجموع، برزیل با بهرهگیری از دانش و تجربه بازیکنانش در لیگهای معتبر اروپا، سیستم ۴-۲-۳-۱ را به شکلی پویا و مؤثر به نمایش گذاشت و توانست برتری خود را در میانه میدان و کنارهها به خوبی حفظ کند. این ترکیب و سبک بازی، نویدبخش ادامه موفقیتهای یاران سامبا در جام جهانی پیش روست.