دروازهبان: اونانا اونانا یکی از استعدادهای آکادمی بارسا بود که در نوجوانی راهی آژاکس شد و در آنجا به دروازهبانی کلاس جهانی تبدیل شد. اگر باشگاه به او اعتماد میکرد، شاید دیگر نیازی به ترشتگن هم نداشت. حضورش یادآور خروج نابهموقع استعدادها از لاماسیاست.
مدافعان: سمدو - یری مینا - کوکوریا - گریمالدو بارسا بهسادگی از بازیکنانی چون گریمالدو و کوکوریا گذشت؛ بازیکنانی که حالا در تیمهای بزرگ اروپایی درخشیدهاند. یری مینا و سمدو هم قربانی بیثباتیهای دوران بعد از نیمار بودند. این خط دفاعی، یادآور اشتباهات مدیریتی و ناپایداری تصمیمات فنی است.
هافبکها: آرتور ملو - پدری - یامال - مالکوم - ژاوی سیمونز آرتور و مالکوم، دو بازیکنی بودند که با انتظارات زیاد آمدند اما خیلی زود از پروژه کنار گذاشته شدند. در مقابل، پدری و یامال نماینده نسل تازه لاماسیا هستند که امیدها را زنده کردهاند. ژاوی سیمونز هم یکی از گرانبهاترین استعدادهایی بود که خیلی زود از دست رفت.
مهاجم: نیمار نیمار، شاید بزرگترین اشتباه فروش بارسلونا در دهه اخیر بود؛ بازیکنی که قرار بود جانشین مسی شود. خروجش نهتنها تیم را تضعیف کرد، بلکه آغاز بحرانهای مالی و فنی شد. اگر میماند، بارسا میتوانست نسل طلایی تازهای بسازد.