?️?? پاتریک ویرا:

«فرانسه در سال ۱۹۹۸ یک نسل طلایی داشت، اما زیدان یک موهبت ویژه بود. مثل همه‌ی بازیکنان، من هم می‌خواستم برای او سخت کار کنم. او یک برنده است. اما چیزی که باعث می‌شد بقیه بخواهند برایش فداکاری کنند، این بود که او بسیار فروتن، ساده و مهربان با همه‌ی اطرافیانش بود.

در کمپ کلرفونتن، او عادتی داشت؛ بعد از شام همیشه می‌ماند و در کافه با یک فنجان قهوه می‌نشست و برای گفت‌وگو با هر بازیکنی در دسترس بود. او آدم پرحرفی نیست، اما همیشه با همه صحبت می‌کرد — گفت‌وگوهای کوتاه، رفتارهایی از روی احترام. وقتی به مردم محبت می‌کنی، آن‌ها هم به تو محبت برمی‌گردانند. او این را خوب می‌دانست و صادقانه بگویم، ما حاضر بودیم برای او جان بدهیم.

فروتنی همان چیزی است که باعث می‌شود زیدان چنین انسان بزرگی باشد. من دریافته‌ام که در کل، بازیکنان واقعاً بزرگ هیچ مشکلی با غرورشان ندارند؛ این همیشه بازیکنان کوچکتر هستند که دچار خودبزرگ‌بینی‌اند.» ❤️?