استاندار محترم گیلان، جناب آقای هادی حق‌شناس، اخیراً در سخنان روشنگرانه ای با تأکید بر لزوم مقابله با آسیب‌هایی چون طلاق و خودکشی، «نشاط اجتماعی» را به درستی محور برنامه‌ریزی‌های فرهنگی استان دانسته‌اند. ایشان با قدردانی از نقش شهرداری‌ها در برگزاری برنامه‌هایی چون تئاتر خیابانی بر توسعه و استمرار این رویدادهای نشاط‌آور در سراسر استان تأکید کردند. لذا ما نیز بر این باوریم که رویکرد علمی و توجه به ریشه‌های فرهنگی، طبقاتی و اقتصادی آسیب‌ها مسیر درستی برای سیاستگذاری استانی است؛ اما در این میان ضروری است که مدیران و سیاست‌گذاران استان گیلان “باشگاه مردمی سپیدرود رشت” بزرگترین، پرشورترین و ریشه‌دارترین ابزار اجتماعی که بیش از نیم قرن سابقه در ایجاد همین «نشاط اجتماعی» دارد را نادیده نگیرند. آقای استاندار در کجای استان برنامه‌ای وجود دارد که بتوان در یک روز تعطیل ده‌ها هزار نفر از جوانان، خانواده‌ها و اقشار مختلف جامعه را با اشتیاق کامل و با یک هدف مشترک به ورزشگاه بکشاند؟ تجمعی که نه ریشه در تضاد دارد، نه منافع اقتصادی بلکه صرفاً از سر عشق و تعلق خاطر به یک نماد اصیل شکل می‌گیرد. هواداران سپیدرود بهترین و مؤثرترین مخاطبان برنامه‌های نشاط اجتماعی هستند؛ مردمی که با هر برد تیم محبوبشان خیابان‌ها و میادین شهر را غرق در شادی می‌کنند و همین موج امید و انرژی در روح و روان خانواده و جامعه تزریق می‌شود تا سدی محکم در برابر ناامیدی، انزوا و آسیب‌های ذکر شده در سخنان ارزشمند استاندار ایجاد کند. جناب حق‌شناس عزیز شما از لزوم توجه جدی به نشاط اجتماعی صحبت می‌کنید و در عین حال این موتور محرک ۵۰ ساله را درگیر بحران‌های مالکیتی، مالی و مدیریتی مزمن می‌بینیم. متاسفانه امروز سپیدرود با وجود آن همه پشتوانه مردمی و تاریخ پر افتخار درگیر معضلات لیگ‌های پایین‌تر است؛ این وضعیت نه تنها نشاط‌آور نیست بلکه به یک زخم کهنه بر پیکر امید و شور اجتماعی رشت تبدیل شده است! چگونه می‌توان از «نقش پررنگ دستگاه‌های متولی در حوزه آموزش و فرهنگ» صحبت کرد، اما از وظیفه مدیران ارشد استانی در حمایت از نهادی با این حجم از تأثیرگذاری بر فرهنگ و روحیه شهروندان چشم‌پوشی کرد؟! اگر یک نمایش خیابانی یا تولید فیلم کوتاه (که قطعاً ارزشمند هستند) مورد حمایت قرار می‌گیرد، چرا یک تیم ریشه‌دار که هر هفته می‌تواند تریبون نشاط، همبستگی و هویت‌بخشی باشد، باید از کمترین حمایت‌ها محروم بماند؟ به نظر می رسد حال زمان آن فرا رسیده که آقای استاندار، فراتر از تقدیر از اقدامات فرهنگی جزئی با نگاهی استراتژیک و مدیریتی به این «ابزار بزرگ» نشاط اجتماعی ورود کنند. “سپیدرود” نه یک هزینه بلکه یک سرمایه‌گذاری اجتماعی برای سلامت روان و کاهش آسیب‌های استان است و با بهره‌گیری از همان «نتایج تحقیقات علمی و نشست‌های تخصصی» که به درستی مورد تأکید شما بود، یک کارگروه متشکل از پژوهشگران، اقتصاددانان و مدیران ارشد، حقوقدانان و پیشکسوتان برای ساماندهی فوری مالکیت و ساختار مالی این باشگاه تشکیل شود. دستگاه‌های اجرایی، صنعتی و اقتصادی گیلان باید موظف به تعریف حمایت‌های مسئولیت اجتماعی مشخص و پایدار برای سپیدرود شوند تا این تیم بتواند با ثبات مدیریتی، نماینده شایسته‌ای برای شور و نشاط مردم رشت و گیلان باشد. آقای استاندار عزیز لطفا با احیای شایسته تیم فوتبال سپیدرود رشت یک قدم بزرگ و عملی در راستای تحقق شعار «نشاط اجتماعی، محور برنامه‌ریزی فرهنگی» بردارید و این فرصت طلایی را به یک واقعیت ملموس برای شهروندان عاشق ورزش و فوتبال شهر باران تبدیل کنید.