«پیرپسر» دومین ساخته اکتای براهنی، یکی از بحث‌برانگیزترین و تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های چند سال اخیر سینمای ایران است؛ فیلمی سه‌ساعته که تماشاگر را از همان سکانس اول، بی‌هوا به دنیای تیره و پرتنشش پرتاب می‌کند. قصه درباره دو برادر و پدر مستبدشان است؛ مردانی گرفتار در چرخه‌ای از خشونت، فقر و ناکامی که ورود زنی به نام رعنا (با بازی لیلا حاتمی) تعادل زندگی‌شان را به‌کلی به‌هم می‌زند. براهنی با نگاهی ادبی و روان‌شناختی، جهان مردسالار و پوسیده‌ای را تصویر می‌کند که عشق در آن بهای سنگینی دارد و رهایی تقریباً ناممکن است.

قدرت «پیرپسر» نه فقط در فیلمنامه پرجزئیات و میزانسن‌های دقیق، بلکه در بازی‌های خیره‌کننده‌اش است؛ به‌ویژه حسن پورشیرازی در نقش غلام، پدر خشن و پیچیده‌ای که به یکی از ماندگارترین شخصیت‌های سینمای ایران بدل می‌شود. موسیقی پرتنش حسام ناصری، فیلمبرداری حساب‌شده و ریتم نفس‌گیر اثر، تجربه‌ای خلق کرده که بسیاری از منتقدان آن را بهترین فیلم سال‌های اخیر و حتی اثری در حد استانداردهای جهانی دانسته‌اند. «پیرپسر» بیش از آنکه صرفاً یک قصه باشد، مواجهه‌ای است با تاریکی درونی انسان و جسارتی که مدت‌هاست در سینمای ایران کم‌یاب شده است.

 

ویدئو از Jupiter