طرفداری | لو دگنی (Lou Degni)، با نام هنری مارک فورست (Mark Forest) زاده شش ژانویه 1933 در شهر بروکلین نیویورک است. لو از 13 سالگی ورزش را شروع کرد و با ورقزدن صفحات مجلات بدنسازی، به این ورزش علاقهمند شد. او از نسل سوم دورگههای ایتالیایی-آمریکایی بود که پدربزرگ و مادربزرگی اهل ناپل داشت. لو در سال 1952، موفق به حضور در مسابقات آقای آمریکای AAU شد اما به رتبهای بهتر از 37 در این مسابقات، نرسید. او در سال 1953، در کلاس قدی بلندقد آقای نیویورک سیتی، رتبه نخست را به دست آورد اما در ردهبندی کلی به جایی نرسید. از دیگر تجربیات دگنی در این سال، رتبه دوم آقای نیویورک متروپولیتن و آقای شمال آمریکا بود.
لو در سال 1954، نخستین موفقیت خود در مسابقات بدنسازی را با قهرمانی در آقای ساحل ونیس تجربه کرد؛ در دیگر تجربه این سال، دگنی به رتبه دوم آقای ماسل بیچ رسید. پس از رتبه 15 آقای آمریکای AAU، این بدنساز دیگر در مسابقات ورزشی حضور پیدا نکرد. لو که نتوانسته بود به سطح بالای بدنسازی برسد، در کنار شرکت در مسابقات، اجراهایی نمایشی در کلوبهای شبانه داشت تا به درآمدی معقولتر برسد. یکی از استعدادیابهای هالیوود، در یکی از این نمایشها، فرم بدنی لو را پسندید و او را به تستهای بازیگری نقش «تارزان» برد. اگرچه دگنی برای نقش تارزان پسندیده نشد اما حضورش در این تستها باعث شد تا به عضویت گروه نمایشی «مائه وست» دربیاید. در سالهایی که استیو ریوز بر پردههای سینما پادشاهی میکرد، فیلمهای پهلوانانه و زورمندانه، طرفداران بسیاری داشت.
آشیل پیاتزی، تهیهکننده ایتالیایی، در جستجوی یک مرد جذاب آمریکایی، با رگههایی از ایتالیا بود و در جستجوهایش، دگنی را مناسب فیلم خود دید. قد 183 سانتیمتری، صدای جذاب مردانه و فرم بدنی مناسب، ویژگیهایی از ظاهر دگنی بود که به مذاق این تهیهکننده، خوش آمد. پیش از ورود به سینما، لو تصمیم گرفت تا با توصیه تهیهکننده خود، اسمی آمریکایی را برگزیند زیرا خودش نیز از نام و نام خانوادگیاش، خاطرات خوبی نداشت زیرا در کودکی توسط همسالانش به سخره گرفته میشد. از این رو بود که نام هنری «مارک فورست» برای بدنساز سابق و بازیگر فعلی برگزیده شد. او در نخستین فیلم خود یعنی «جالوت و اژدها»، نقش اصلی را بازی کرد و با زورمندی خود علیه بیعدالتی جنگید.
پس از موفقیت نخستین فیلم در گیشه، فورست در فیلمهای بعدی خود، نقش «ماچیسته» که نسخه ایتالیایی هرکول معروف بود، بازی کرد. تجربیات بعدی فورست در سینما، فیلمهای «پسر هرکول»، «مرد جونده علیه پسر هرکول»، «غول میدان نبرد»، «جالوت و گناهان بابل»، «هرکول علیه مغولها»، «ماچیسته، گلادیاتور اسپارتا» و «هرکول علیه بربرها» بود که در همگی، کاراکتر محبوب ایتالیاییها یعنی «ماچیسته» با بازی فورست، برجسته بود. پس از ایفای نقش جدیدی با نام «آریان» در فیلم «شیر تبس»، او نقش «هرکول» را در دو فیلم سینمایی بعدی خود با نامهای «هرکول علیه پسران خورشید» و «گلادیاتور باشکوه»، ایفا کرد. آخرین فیلم فورست در سال 1965، با معرفی کاراکتر جدیدی از این بازیگر با نام «کیندار» همراه بود و «کیندار شکستناپذیر» نام داشت.
در اواسط دهه 60 میلادی، فورست متوجه شد که دیگر حضورش در پرده سینما، تکراری شده و میبایست تا در عرصه جدیدی فعالیت کند. او با پسانداز خود، ماجراجویی جدید خود را در موسیقی شروع کرد و زیرنظر آپریله میلو، خواننده سوپرانوی ایتالیا، تعلیم دید. او پس از آموزش کامل موسیقی در ایتالیا، به آمریکا بازگشت و مربی آواز و هارمونی در کالیفرنیا شد. او در تاریخ هفت ژانویه 2022، در سن 89 سالگی، دار فانی را وداع گفت.
از سری خاطرات ورزشی
- الکساندر بلوف، مرد سه ثانیهای بسکتبال جهان؛ از پرتاب طلایی المپیک مونیخ تا فوت در 26 سالگی
- تونی لیتل، سلبریتی فیتنس آمریکا؛ از تغییر مسیر با اتوبوس مدرسه تا فروش 400 ویدئوی VHS در یک ساعت
- لویی یونی یا آپولون نیرومند، قویترین مرد اروپا در اوایل سده 20 میلادی؛ از جنگ با شیر تا ابداع محور آپولون
- آرشیو مطالب مرتبط