طرفداری | پیش از آغاز ضیافت کاخ سفید و ورود دونالد ترامپ، دوربینها ابتدا بر ایلان ماسک متمرکز شدند، اما بلافاصله به سمت دیگری چرخیدند؛ زیرا در سالن شرقی کاخ سفید، جیانی اینفانتینو، رئیس فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا)، در حال قدم زدن میان میزها، دست دادن و ادای احترام بود.
توجه رسانهها بار دیگر به ماسک، ثروتمندترین مرد جهان، معطوف شد و سپس کادر باز شد تا فضای وسیعتری را نشان دهد. در این ضیافت شام رسمی، که حول سه میز بلند برگزار میشد، علاوه بر میلیاردرها، شاهزاده سعودی و مدیران ارشد فناوری، کریستیانو رونالدو نیز حضور داشت.
رونالدو در چند قدمی محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی و کارفرمای فعلی خود، در میان سیاستمداران آمریکایی و مدیران عامل شرکتهای هوش مصنوعی نشسته بود؛ اتاقی که ترامپ آن را لبالب از بزرگترین رهبران جهان توصیف کرد. در مواجهه با این صحنه، تنها پرسش منطقی و قابل طرح این بود: چرا؟ دلیل این ترکیب چیست؟
ماهیت رویداد و چرایی حضور رونالدو
چه دلیلی وجود داشت که یک ستاره فوتبال پرتغالی با جت شخصی خود اقیانوس اطلس را طی کند تا در یک مراسم رسمی، پس از یک دیدار دوجانبه میان رئیسجمهور ایالات متحده و ولیعهد عربستان سعودی، شرکت کند؟
چرا رونالدو، که شهرت جهانی خود را مرهون مهارت خیرهکننده و قدرت گلزنی بیامان خود است، در رویدادی فوقالعاده انحصاری حضور دارد که هیچ ارتباط مستقیمی با فوتبال، کشور پرتغال، رئال مادرید یا منچستریونایتد ندارد؟ تنها پاسخ معقول این است که: این، تصویری از جهان در سال ۲۰۲۵ است.
ما در جهانی زندگی میکنیم که در آن افراد قدرتمند، در جستجوی منافع متقابل و راههایی برای اعمال نفوذ خود، با یکدیگر در هم میآمیزند؛ جایی که مرزهای میان ورزش، سیاست و تجارت بیش از هر زمان دیگری محو شده است. بنابراین، فرض بر این بود که رونالدو در پی کسب منفعت از ترامپ است، یا بالعکس. اما این منفعت دقیقاً چه میتواند باشد؟
سناریوهای محتمل شامل:
- تضمین عدم اجرای محرومیت از جام جهانی ۲۰۲۶ به دلیل کارت قرمزی که اخیراً دریافت کرده است.
- تلاش برای اخذ عفو پیشگیرانه یا اطمینان از عدم پیگرد قانونی برای اتهام تجاوز جنسی در سال ۲۰۰۹ (که رونالدو همواره آن را قویاً تکذیب کرده و هرگز متهم نشده است).
- از سوی دیگر، شاید ترامپ در تلاش باشد تا رونالدو را به عنوان یک حامی بانفوذ در راستای استفاده سیاسی از فضای جام جهانی ۲۰۲۶، در کنار خود داشته باشد.
- در گذشتهای دور و در شرایطی متفاوت، این فرضیات کاملاً دور از ذهن به نظر میرسیدند. اما اکنون، صرفاً در حد تئوری باقی میمانند.
سفیر قدرت نرم سعودی
البته، ممکن است رونالدو اهداف نوعدوستانه اصیلی داشته باشد. او پیشتر در ماه جاری از تمایلش برای دیدار با ترامپ سخن گفته بود، با این استدلال که رئیسجمهور آمریکا از قدرت لازم برای مذاکره در خصوص صلح جهانی برخوردار است. وی گفته بود:
آرزو میکنم روزی با او ملاقات کنم، زیرا او یکی از کسانی است که میتواند تغییر ایجاد کند. و من چنین افرادی را دوست دارم.
چند هفته بعد، رونالدو با ترامپ ملاقات کرد. تنها خبر رسمی از این دیدار، به گفته ترامپ، تأثیرگذاری آن بر پسرش، بارون، بود که طرفدار بزرگ رونالدو است. ترامپ اظهار داشت:
فکر میکنم او اکنون کمی بیشتر به پدرش احترام میگذارد.
آنطور که میدانیم، در این دیدار تأثیری بر مناقشات خونین یا صلح جهانی گذاشته نشد. توضیح محتملتر – که توسط چندین کارشناس به نشریه اتلتیک ارائه شده است – این است که رونالدو توسط هیئت سعودی و به رهبری بن سلمان به واشنگتن آورده شد تا به عنوان یک ابزار تبلیغاتی عمل کند.
قراردادهای نجومی و رکوردشکن رونالدو با باشگاه النصر سعودی – که متعلق به صندوق ثروت ملی عربستان (PIF) است – او را در موقعیت سفیر این پادشاهی قرار داده است. او اساساً توسط این کشور خلیج فارس، هم به عنوان یک فوتبالیست و هم به عنوان ابزار قدرت نرم، به خدمت گرفته شده است. حضور او در کنار مقامات سعودی، جایگاه رو به رشد و پذیرفتهشدهتر این کشور در صحنه جهانی را تقویت میکرد.
ساعاتی پیش از این ضیافت، ترامپ و بن سلمان توسط خبرنگاران در مورد قتل جمال خاشقجی، روزنامهنگار واشنگتن پست در سال ۲۰۱۸، که مقامات اطلاعاتی آمریکا ولیعهد را آمر آن دانستهاند، تحت فشار قرار گرفته بودند. رهبر سعودی به دلیل سوابق حقوق بشری و سرکوب شدید مخالفان، مورد انتقاد بینالمللی قرار دارد.
اما در این مراسم پر زرق و برق، بن سلمان در حالی که ترامپ او را به عنوان یک دوست عالی و مردی با رهبری، بینش، شجاعت و قدرت معرفی میکرد، با لبخند نشسته بود و رونالدو در نزدیکی جلوی اتاق، مشغول نوشیدن مایعی شبیه شامپاین بود.
پیوندهای سیاسی-ورزشی
چه منفعتی عاید رونالدو شد؟ چه برداشتی از سخنرانی ترامپ درباره فرانکلین دلانو روزولت و ملک عبدالعزیز، در مورد تولیدات صنعتی و تجهیزات نظامی آمریکا، و بمبافکنهای B-2 داشت؟ شاید هدف، زمینهسازی برای فعالیتهای پس از دوران بازی در حوزه سیاست یا حوزههای مرتبط بوده است.
یا شاید، اهداف فوریتری در کار بود. در سمت راست او ترامپ و بر روی شانه چپ او اینفانتینو، و همچنین در سمت دیگر بن سلمان به عنوان بزرگترین اسپانسر رسمی جام جهانی، سه فردی که به نظر میرسد آینده جام جهانی ۲۰۲۶ را در کنترل دارند، حضور داشتند.
در جایی دورتر نیز اعضای کمیته انضباطی فیفا، که در شرف تصمیمگیری در خصوص محرومیت احتمالی سهجلسهای رونالدو به دلیل خطای اخیرش هستند، این رویداد را مشاهده میکردند. آیا میتوان باور کرد که این کمیته مستقل هیچگونه فشاری را احساس نمیکند؟ و آیا اینفانتینو به درخواست ترامپ به نفع یک دوست جدید توجه نخواهد کرد؟
شاید این یک حدس گستاخانه و یک گمانهزنی غیرمسئولانه باشد و هیچ شواهد مستقیمی برای اثبات آن وجود نداشته باشد. اما این جهانی است که در آن وزارت دادگستری آمریکا طبق گزارشها، تحت تأثیر فرهنگ ترس و نفوذ سیاسی قرار گرفته است، جایی که منتقدان میگویند قوانین نادیده گرفته میشوند و به نظر میرسد وفاداری بر تخصص و شایستگی ارجحیت دارد.
و این جهانی است که در آن تملق و جلب رضایت بیوقفه اینفانتینو از ترامپ، به ثمر مینشیند؛ مانند طرح «FIFA PASS» که مصاحبههای ویزای تسریعشدهای را برای دارندگان بلیت جام جهانی که از خارج به آمریکا سفر میکنند، تضمین میکند. ایدهای که برخی در فیفا یک سال پیش آن را شکستخورده میدانستند، اما اوایل این هفته توسط ترامپ و کابینهاش اعلام شد.
این گونه است که اینفانتینو و رونالدو، مجریان شبکههای خبری، مدیران عامل رمزارزها، تیم کوک (مدیرعامل اپل)، برایسون دیشامبو (گلفباز)، و دهها وزیر سعودی در یک اتاق مجلل در کنار هم قرار میگیرند. این است تصویری از جهان در سال ۲۰۲۵ و اینگونه خواهد بود که جام جهانی ۲۰۲۶ برگزار میشود.
به قلم Henry Bushnell برای اتلتیک
