Los Blancosتنها کار مثبت ژوزه همین بود.
مورینیو با وجود اینهمه خرج ، چرا منچستر یونایتد رو نساخت ؟
چرا بذر کاشتش رو در منچستریونایتد و اینتر میلان کسی برداشت نکرد ؟
این حرفها رو سال هاست میزنند ولی هیچوقت به جزئیات دقت نمیکنند.
مورینیو سال اولش که مربی رئال شد ، ۹۱ امتیاز گرفت یعنی کمتر از پلگرینی که ۹۶ امتیاز گرفته بود.
تازه پلگرینی آنخل دیماریا ، مسعود اوزیل و سامی خدیرا رو نداشت.
ولی برای مورینیو همون سال اولش تیم رو تقویت کردند.
پلگرینی رونالدو رو هم در طول فصل ، چندین هفته به دلیل مصدومیت از دست داد.
مورینیو تو الکلاسیکو ها ، تیمش رو با وحشی گری و حواشی می فرستاد و یکبار ۵ تایی شد ولی همون پلگرینی فوتبال بهتری بازی کرد و با گل آفساید زلاتان باخت.
پلگرینی هم سال ۲۰۱۰ میتونست لیون رو تو برنابئو لوله کنه ولی اون شب فقط هیگواهین ۳-۴ تا فرصت گلزنی رو به فنا داد.
.
بگذریم ...
نحوه کار آنچلوتی و زیدان با مورینیو تفاوت زیادی داشت.
اول اینکه رونالدویی که در اختیار خوزه بود ، بهترین ورژن کریس بود.
یعنی حد فاصل ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ که رونالدو وینگر چپ بی نظیری بود ولی از دوره آنچلوتی و زیدان ، رونالدو با بالا رفتن سنش ، تبدیل به گلزن اصلی تیم شد.
آنچلوتی و زیدان همه تیم رو در اختیار کریستیانو گذاشتند که فقط ضربات آخر رو بزنه که نتیجه کار ، قهرمانی های اروپایی بود.
ولی زمان خوزه رونالدو برای تیم بازی میکرد و نتیجه آن حذف در مراحل نیمهنهایی بود.
اینجا نشون میده که زیدان و آنچلوتی شکل بازی رئال و نحوه استفاده از رونالدو رو بهتر از حوزه میدونستند.
.
مورینیو در هر ۳ نیمه نهایی مقابل بارسلونا ، بایرنمونیخ و دورتموند در هر دو مسابقه رفت و برگشت ، بازنده تاکتیکی بود.
مقابل بارسلونا رو بهش حق میدم ، چون بارسای پپ بی نظیر بود.
.
ولی مقابل بایرنمونیخ یوپ هاینکس در آلیانز آرنا ، اتوبوس پارک کرد و فقط یک موقعیت گلزنی داشت!
و در برنابئو فقط ۳۰ دقیقه ابتدایی مسابقه رو عالی شروع کرد و بعدش تیم رو عقب کشید.
حتی در وقت های اضافه هم بایرن بود که تلاش بیشتری برای گل زدن میکرد و رئال با اون همه ستاره تو لاک دفاعی رفته بود.
.
مقابل دورتموند هم بازی رفت اتوبوس پارک کرد و ۴-۱ باخت ، مسابقه ای که باید ۷-۸ تا میخوردیم و در بازی برگشت ابتدای نیمه اول رو تیمش به خاطر جو برنابئو عالی شروع کرد ولی بازم نیمه دوم دورتموند فرصت های بیشتری حلق کرد.
رئال مورینیو تیمهای لالیگا مثل اوساسونا و امثال اینها رو گلبارون میکرد ولی در مسابقات بزرگ ، یک بازنده مطلق بود.
.
رئال مورینیو مقابل گالاتاسرای هم در آستانه کامبک خوردن بود!
و سال آخرش هم فقط ۸۵ امتیاز گرفت! با اون اسکوادی که داشت.
.
کریستیانو رونالدو و سرخیو راموس ، باشگاه رو تهدید کرده بودند که با تمدید قرارداد مورینیو ، رئال رو ترک میکنند.
دو بازیکنی که از ارکان اصلی قهرمانی های اروپایی آنچلوتی و زیدان بودند.
.
آنچلوتی و زیدان آرامش رو به رئال تزریق کردند و قطعاً اگه مربی اون نسل طلایی رئال هم بودند میتونستند حداقل تا نیمه نهایی برند.
.
مورینیو هیچ جایی تو تاریخ رئال نداره و نهایتاً با ارفاق میشه دورانش رو متوسط خطاب کرد.
.
آنچلوتی ، زیدان ، دلبوسکه ، مونیوز و مولونی ، ۵ مربی برتر تاریخ رئال هستند و بعد از اونها هم راحت ، ۱۰ نفر رو میشه بالاتر از خوزه مورینیو انتخاب کرد.