بادی که از شمال غربی می آید و بوی شانه های تو را دارد دیوار های سیمانی را ویران می کند آنگاه با گردبادی از نام هایت می چرخم و چرخ چرخ چرخ‌زنان با شوق و با غبار و با امید و شب می آمیزم و در هوای تو از خاک و خار کنده می شوم نامت این بار آبی تر و زلال ترین نام در بین نام های جهان است این بار ای یار نام تو آسمان است. "حسین منزوی"