عاشق لیدزم. تیمی ریشهدار، با تاریخچهای بزرگ… جنگجو، نترس و دوستداشتنی.
وقتی سال ۲۰۰۳ سقوط کردیم، هیچکس فکر نمیکرد دوباره برگردیم به جایگاه واقعیمون. من ۱۶ سال منتظر موندم، ولی کم نیاوردم. هر روز امیدوار بودم و کنار تیم موندم. توی سختیها، توی برد و باخت، همیشه همدردِ بازیکنا بودم. حالا که برگشتیم، به خودم افتخار میکنم… چون صبرم ارزششو داشت.
امروز دوباره اینجاییم؛ با بزرگها پا به پا میجنگیم. ما یه تیم قابل احترام به اسم لیدز یونایتد هستیم