چه میخواستم بود و کیام! چه ویرانهها ساختم در پی آبادی چه اندازه خون ریختم پای زندگی که میشد نریخت اگر روزگار را خردی بود اگر به جای هر که ریشه بریدم درختی میکاشتم اینک باغی بزرگبر ساخته بودم! سهرابکشی/بهرام بیضایی
در نهایت باید گفت روحش شاد و خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد