طرفداری | نیمفصل نخست لیگ برتر برای پرسپولیس، برندههای مختلفی داشت، اما بدون تردید یکی از مهمترین آنها، سروش رفیعی بود؛ بازیکنی که در 35 سالگی برخلاف تمام پیشبینیها، دوباره به یکی از مهرههای کلیدی فوتبال ایران تبدیل شد. در کنار نفراتی چون پیام نیازمند، محمدحسین کنعانیزادگان و علی علیپور که از نظر فنی بالاترین نمرهها را گرفتند، نام سروش رفیعی نیز با پررنگی خاصی دیده میشود.
پس از این گروه، بازیکنانی مانند میلاد محمدی، حسین ابرقویی و اوستون اورونوف نیز عملکردی نسبتاً متعادل از خود به نمایش گذاشتند، اما داستان سروش رفیعی متفاوت بود.
بسیاری تصور میکردند او در فصل گذشته به یک مهره تمامشده برای پرسپولیس تبدیل شده است؛ بازیکنی که نهتنها از نظر فنی افت کرده، بلکه با حاشیههایی عجیب نیز روبهرو شده بود؛ از اتهام دخالت در مسائل مدیریتی گرفته تا شایعاتی درباره نقش پشتپرده در تیم، همهچیز باعث شد محبوبیت سروش در فصل گذشته بهشدت کاهش پیدا کند و حتی آیندهاش در پرسپولیس در هالهای از ابهام قرار بگیرد. اما با آغاز این فصل و بهویژه پس از حضور اوسمار ویرا، سروش رفیعی بار دیگر جایگاه خود را پیدا کرد.
او اما به یک قطعه کلیدی در ساختار تاکتیکی پرسپولیس تبدیل شد، نمایشهای باثباتی ارائه داد و با زدن سه گل مهم، تأثیر مستقیمش را روی نتایج تیم نشان داد. بازگشت سروش رفیعی از حاشیه به متن، او را به مهمترین برنده پرسپولیس در نیمفصل نخست لیگ برتر تبدیل کرد؛ بازیکنی که ثابت کرد هنوز حرفهای زیادی برای گفتن دارد.
گل سروش رفیعی به مس رفسنجان
