یکی مجبوره پر بزنه بره 

یکی دلشم لک زده واسه اوج 

یکی همیشه تسلیم دله 

خودشو به صخره میکوبه واسه موج 

این منم که همیشه تنهام روی ابرام و 

تقدیرمه کوچ 

هی دور میشم از اونجا که 

خوش بوده دلم و غم بوده پوچ