طاهره صبوری ، متولد دی‌ماه از نیمه‌ی اول دهه‌ی هفتاد در شهر قم متولد شد. هنرمندی است که واژه و صدا را در هم آمیخته است. از نوجوانی دل‌بسته‌ی شعر و نثر عاشقانه و عارفانه بود و نوشتن برای او نه سرگرمی، که راهی برای نفس کشیدن با احساسات و بیان عمق درونی شد. آغاز دکلمه‌خوانی او، پس از فوت مادربزرگش رقم خورد؛ مادربزرگی که تکیه‌گاه عاطفی و بخشی از آرامش روحی او بود. این فقدان، نقطه‌ی آغازی شد برای تبدیل اندوه، دلتنگی و عشق به کلمات و صدا؛ دکلمه زبان صادقانه‌ی بیان روح او شد و اولین پرتوهای هنری‌اش از همین دل سوخته تابید. کنار نویسندگی، طاهره صبوری به گویندگی، دوبلوری و مجری‌گری نیز علاقه‌مند بود، اما به‌دلیل پاره‌ای از مشکلات، این مسیر را به‌طور حرفه‌ای ادامه نداد. اما دکلمه‌خوانی را برگزید تا با صدای خودش، جان تازه‌ای به متن‌هایی ببخشد که تماماً حاصل نوشته‌های شخصی او هستند. در کنار فضای عاطفی و عمیق آثارش، او در حوزه‌ی طنزنویسی نیز فعالیت دارد و نگاه ظریف و متفاوتش به زندگی، گاه در قالب متن‌هایی با لحن طنزآمیز و نقد اجتماعی نمود پیدا می‌کند. طاهره صبوری دارای مدرک کارشناسی ریاضی محض است؛ آمیزه‌ای نادر از منطق و احساس که بازتاب آن را می‌توان در نگاه دقیق و ساختارمند، اما در عین حال شاعرانه و عاطفی آثارش مشاهده کرد. او دلبسته‌ی استان مازندران و شهر قائم‌شهر است؛ جایی که خاطرات کودکی، ریشه‌های عاطفی و لحظات شیرین زندگی‌اش با مادربزرگش در آن جاری است. نخستین آلبوم دکلمه‌ی او، «سراب نگاه»، در مرداد ۱۴۰۰ منتشر شد؛ هفت قطعه پر از حس و اندیشه، شامل (سراب نگاه، خوب نباش، قهوه سرد، صدای رفتن، بی‌نهایت، اعتراف می‌کنم، خونِ عشق)، که به او اجازه داد نامش را در دنیای دکلمه ثبت کند و مخاطبان با دل‌های باز به شنیدن آثارش بنشینند. پس از آن، دکلمه‌ی عاشقانه‌ی «وصل» با حال و هوای پاییزی و حس جدایی منتشر شد و پس از مدتی سکوت، دکلمه‌ی «بوسه» شکل گرفت؛ اثری که بیشترین واکنش را در میان آثار او دریافت کرد. دکلمه‌ی «رویا»، جایگاهی ویژه دارد؛ اثری که طاهره آنرا در روزهایی نوشت و خواند که عاشق شده بود؛ او رویا را با اشک نوشت و با همان اشک خواند. پس از آن، دکلمه‌ی «عشق» منتشر شد که در حال حاضر، جدیدترین اثر اوست. تاکنون ۱۱ دکلمه از او منتشر شده؛ که ۷ دکلمه در قالب آلبوم «سراب نگاه» و ۴ اثر به صورت تک‌منتشر. طاهره صبوری هنرمندی است که با دکلمه‌های خود، تجربه، احساس و نگاه شخصی‌اش را بی‌واسطه به دل مخاطب می‌رساند. هر واژه، هر سکوت و هر نفس در آثار او، حکایتی از زندگی، عشق و سوگ است؛ مسیری آرام، صادقانه و پر از حس و رنگ که بی‌تردید دکلمه‌ها و آثار تازه‌تر او در آینده، دل‌ها را به لرزه خواهد آورد.

و اگر از او بپرسید طاهره صبوری کیست؟ با لبخندی شاعرانه و قلبی آگاه، پاسخ می‌دهد: «عاشقِ علی» گویی هر واژه‌اش، هر دکلمه‌اش، هر نگاهی که بر کلمات می‌گذارد، از همین عشق جاری شده است؛ عشقی که هم عاشقانه و هم عارفانه، ریشه در جان او دارد. صفحه‌ی رسمی او در اینستاگرام و تلگرام با آیدی delkub (دلکوب) فعال است و آثارش از این طریق با مخاطبان به اشتراک گذاشته می‌شود.