در میان دیوارهایی که فقط تماشا کردن را بلدند، صدایی هست که از جنسِ سکوت نیست. انگار خاطرات، در گوشِ گوشه‌های متروکِ اتاق، چیزی را زمزمه می‌کنند. «نجواهایی در اتاق خالی»؛ جایی که نبودنت، بلندترین صدای دنیاست.

 

⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶