باران که می‌بارد، زمین بوی خاک می‌گیرد و روحِ من، بویِ کسی که دیگر نیست. این موسیقی، مرثیه‌ای است برای تمامِ حرف‌هایی که لایِ نت‌های پیانو پنهان شده‌اند. آرام، غمگین و کمی سرد... درست مثلِ بارانِ نیمه‌شب.

 

⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶