صنعت دفاع پیشرفته اسرائیل، پس از نمایشگاه هوایی سنگاپور، به طور جدی‌تری در حال چرخش به سمت بازارهای آسیا است. دلایل اصلی این چرخش چیست؟

· تقاضای بالای آسیا: کشورهای آسیایی نگران تهدیدهای فزاینده (به ویژه از سمت چین) هستند و به دنبال فناوری‌های جنگی «آزموده‌شده در میدان نبرد» می‌گردند. فناوری اسرائیلی دقیقاً این ویژگی را دارد. · کم‌شدن محدودیت‌های سیاسی: بعد از جنگ غزه، برخی کشورهای اروپایی صادرات سلاح به اسرائیل را محدود یا زیر ذره‌بین برده‌اند. در مقابل، بسیاری از کشورهای آسیایی شرایط سیاسی کمتری برای خرید می‌گذارند. · تغییر در مدل همکاری: این فقط فروش سلاح نیست. اسرائیل حالا با کشورهایی مانند هند، ویتنام و تایلند قراردادهای تولید مشترک، انتقال فناوری و سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه امضا می‌کند.

در یک کلام، اسرائیل دارد نقشه صادرات دفاعی خود را از اروپا به سمت شرق، بازنقشه‌کشی می‌کند.

در مورد هزینه دفاعی سرانه اسرائیل (۵۰۰۰ دلار): یکی از دلایل توجیه این هزینه سنگین، دستاورد اقتصادی آن است. اسرائیل با تبدیل تهدیدهای امنیتی به محصولات صادراتی پرتقاضا، در حال کسب درآمد کلان و ایجاد اشتغال است. رکورد ۱۴.۸ میلیارد دلاری صادرات دفاعی در ۲۰۲۴، گواه این موضوع است. این یعنی بخشی از آن هزینه سرانه، از طریق صادرات به جیب اقتصاد برمی‌گردد. · در مورد استراتژی نیروی دریایی آینده آمریکا: خبر اسرائیل نشان می‌دهد که روند اصلی در فناوری دفاعی جهانی چیست: حرکت به سمت سیستم‌های بدون سرنشین (پهپادها)، جنگ الکترونیک و هوش مصنوعی. دقیقاً همان چیزهایی که نیروی دریایی آمریکا هم برای «نیروی تامینی» آینده خود روی آنها حساب می‌کند. در واقع، اسرائیل دارد نیاز آینده‌ی بازار را زودتر تشخیص داده و برایش تولید می‌کند. · از نگاه اقتصاد بین‌الملل: این یک تغییر در زنجیره تأمین امنیتی است. کشورهای آسیایی که نگران وابستگی به قدرت‌های بزرگ یا بی‌ثباتی جهانی هستند، به دنبال متنوع‌سازی تأمین‌کنندگان و افزایش خودکفایی از طریق انتقال فناوری هستند. اسرائیل به عنوان یک متحد غیرسنتی و فناور، گزینه جذابی برای آنهاست.