میگویند قلب که بشکند، زبان از گفتن میماند. آنجاست که چشمها به حرف میآیند. گریه، زبانِ مشترک تمامِ کسانی است که کلمات، در برابر حجمِ اندوهشان کم آوردهاند. قطرههایی که سرازیر میشوند، همان حرفهایی هستند که راهی به گلو پیدا نکردهاند.
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶