تا ابد آبیجدا از کری خوندن ها و این بدترین بهترین های چرت واقعا از بازی های نوئر، بوفون، کاسیاس، پتر چک و حتی فن در سار لذت بردم
زمان کان و اشمایکل اونقدر سنی نداشتم که بخوام خیلی به دروازبان ها توجه کنم و همه توجهات روی رونالدو و زیدان بود
به جز اینا هیچ دروازبانی اون حس لذت رو بهم نمیدن
اون پنج تای اول که نام بردم جدا از بحث فنی فوق العادهشون بسیار باشخصیت و مورد احترام تیم های حریف هم بودن
