بدترین نوعِ تنهایی این است که در محاصره‌ی خاطرات باشی. خیره می‌شوم به چشمانت در قاب عکس؛ انگار می‌خواهی چیزی بگویی، انگار می‌خواهم چیزی بگویم... اما در نهایت، این فقط سکوت است که بین ما تکثیر می‌شود. من ماندم و عکسی که نگاهم می‌کند.