«رفتی و بیابان سهمِ دلتنگی من شد...» ? بعد از تو، جاده‌ها به هیچ جا نمی‌رسند و ابرها فقط برای من نمی‌بارند. انگار تمامِ دنیا در نبودنت خشکیده است. من مانده‌ام و وسعتِ خالیِ یک تنهایی، که لبریز از سرابِ دیدنِ دوباره‌ی توست. کاش در این کویرِ بی‌پناه، یک بار دیگر سایه‌ی شانه‌هایت بر سرم می‌افتاد. ?