آدمها تا وقتی هستند، مثلِ هوا میمانند؛ حضورشان حس نمیشود، اما نبودنشان... امان از نبودنشان. حالا که رفتهای، تازه میفهمم آنچه زیرِ پایم بود زمین نبود، شانههای تو بود. بعد از تو فهمیدم تکیهگاهم چه بود.
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
? بعد از تو فهمیدم تکیهگاهم چه بود ?
۲۹۲ بازدیدشنبه ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۹:۳۰
