متن آهنگ Lise Yıllarımdan از Taladro
♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬
Bu ağır yüküm sanki lise yıllarımdan…
این بار سنگینم انگار از سالهای دبیرستان باهامه…
Ne sabah yorgunuyum, ne gece tembeli yar
نه خستهی صبحم، نه تنبلِ شب، یار
Henüz durmadım hiç, daha yılmadığımdan
هنوز حتی یه لحظه هم واینسادم، چون هنوز ناامید نشدم
Bu ağır yenilgiler lise yıllarımdan…
این شکستهای سنگین از همون سالهای مدرسهست…
Ne manidar bir gün bugün…
چه روز پرمعناییه امروز…
Haberin yok ki dünden
تو اصلاً خبر نداری از دیروز
Elimde eski bir takvim yaprağı
یه برگ قدیمی تقویم دستمه
Senesi “sen”
سالِش اسم توئه
Sarı bir gül kalıyor hevesimden
از ذوقم فقط یه رز زرد باقی مونده
Bir parça hatıra bırak, git nefesinden…
یه تیکه خاطره بذار و برو با نفست…
Sen akşam serinliğini anlamazsın
تو خنکیِ غروب رو نمیفهمی
Kanımca gözlerin birçok erkeğe değmiştir
به نظرم چشمات به خیلی مردا افتاده
Benim gözlerim kiralık değil, canım
ولی چشمهای من اجارهای نیست، عزیزم
Boynumu bir tek sana eğmiştim
من فقط جلوی تو سر خم کرده بودم
Seni tek tek çıkarıp boğan anılarımdan
باید خاطراتی که خفهام میکنن رو یکی یکی بیرون بکشم
Düşümden atmam gerek; kurtulup acılarımdan…
باید از رویاهام بندازمت بیرون تا از درد خلاص شم…
O kadar bekledim; bulunsun istedim hep…
اونقدر صبر کردم؛ همیشه خواستم پیدات بشه…
Sorma, bir haber gelmedi kaybolan yıllarımdan
نپرس… از سالهای گمشدهم هیچ خبری نیومد
(Nakarat)
Yakmışım geçmişimi
گذشتهمو سوزوندم
Ensemde celladımın ipi…
طناب جلادم روی گردنم افتاده…
Yine katilin hiç merhameti yok
قاتل باز هم هیچ رحم و مروتی نداره
Susmuşum hep senelerdir
سالهاست ساکت موندم
Gönlüme ne ki derdin?
اصلاً دردم به دل تو چی ربطی داشت؟
Sormadın… Aklından neler geçiyor?
نپرسیدی… توی سرت چی میگذره؟
Hevesim kursağımda
ذوقم تو گلوم مونده
Kış kahvesi buhranında…
توی دلمردگیِ یه قهوهی زمستونی…
Kırk yıllık bir hatrı varsa, neden sesi yok?
اگه یه خاطرهی چهلساله هست، چرا صداش درنمیاد؟
Oturmuşum iskemlede
نشستم روی یه چهارپایه
Bekliyorum öylesine iskelede
همینجوری روی اسکله منتظرم
Önümden yıllar geçiyor
سالها از جلوی چشمم رد میشن
Elbette birisi yalan dudaklarını sevmiştir
حتماً یکی لبهای دروغگوت رو دوست داشته
Ağlamışsan, hayata karşı borcun ödenmiştir
اگه گریه کردی، بدهیت به زندگی صاف شده
Unuttun belki… Belki aklından geçmiştir
شاید فراموش کردی… شاید فقط از ذهنت رد شده
Son teneffüs, beni tüm sınıfa ezmiştin
زنگ آخر، جلو کل کلاس خردم کردی
O kötü hatıralar okul bahçesinde…
اون خاطرههای بد، تو حیاط مدرسه…
Unutmak zor; unutmam… Unutursam ah etsinler.
فراموش کردن سخته؛ من فراموش نمیکنم… اگه کردم نفرینم کنن
Kulağım duyar, lakin ağzım lâl hepsinden
گوشم میشنوه، ولی زبونم از همهشون لاله
Yüklü yağmurların birçoğuna sebepsin sen
باعث خیلی از بارونهای سنگین من تویی
Yaşımız ne… 18? 19 mu? Kaç senesiydi?
چند سالمون بود… ۱۸؟ ۱۹؟ کدوم سال بود؟
O gün, bugünkü kıyametin karnesiydi
اون روز، کارنامهی قیامت امروزم بود
Ve ben eksilirken çoğalırdım da
من کم میشدم ولی انگار بیشتر میشدم
Sen pürüzsüz sevgilerin aknesiydin…
تو آکنهی عشقهای بینقص بودی…
Kamburumu
قوزِم رو
Taşımaktan memnun ve gururluydum
با افتخار و رضایت حمل میکردم
Yüzüne bakmak öyle sanattı ki bilemezsin…
نگاه کردن به صورتت یه جور هنر بود، نمیدونی…
Ve şimdi dalga, denize düşman olmuş; giremezsin
و حالا موج دشمن دریا شده؛ دیگه نمیتونی واردش شی
Kendime kızdım ama… bilemezdim.
از خودم عصبانی شدم… ولی نمیدونستم.
♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬♫♬