دروازه بان - پیتر اشمایکل او حضور پر رنگی در زمین داشت که همواره از امتیازات مثبت وی بود. هر زمان مقابل او بازی کردم، گل زدن به او بسیار مشکل بود. نه تنها او برای منچستر یونایتد فوق العاده بود، بلکه در سال 92 نشان داد که در سطح ملی هم فوق العاده است. دفاع راست - مانفرد کالتز او در دهه 80 برای هامبورگ بازی می کرد و به خاطر سانترهای موزی اش [به خاطر قوس توپ و شباهتش به موز] معروف بود. سانترهای او چنان قوسی برمیداشت که دفاع در مقابل آن ها بسیار سخت بود. مهاجمان هامبورگ به راحتی آب خوردن گل می زدند. او همچنین جزو اولین دفاع کنارهای تهاجمی بود، او تقریبا ایده اولیه پیستون را اختراع کرد پیش از اینکه امثال کافو و روبرتو کارلوس پای به میدان بگذارند. او هم چنین توانایی خوبی در زدن ضربات آزاد داشت. دفاع وسط - فرانکو بارزی رهبری در عقب زمین، بسیار قوی و سریع و با یک درک عالی از بازی. به عنوان یک مدافع، او همه کار می توانست بکند. در بسیاری از مواقع پیش از اینکه مهاجم خودش بداند که می خواهد چه کار بکند او عکس العمل نشان می داد. از کنار چنین مدافعی چگونه می توان گذشت؟! دفاع وسط - مارسل دسایی مدافعی فوق العاده قوی و بی نقص در هوا، خصوصیتی که داشتنش در عقب زمین همواره خوب است. او چنان سرعت و قدرتی داشت که مهاجمان را وادار به اشتباه می کرد. شاید چندان رهبر مناسبی نبود، اما مدافعی بسیار پخته و باتجربه بود. او به خوبی خصوصیات بارزی را تکمیل می کرد. دفاع چپ - پائولو مالدینی  پست به پست که بخواهیم بررسی کنیم، یکی از برترین های پستش در تاریخ خواهد بود و او همچنان به بازی ادامه می دهد که نشان می دهد که چه آمادگی بدنی بالایی دارد. اما برعکس برخی دیگر از دفاع های کناری بزرگ، او به هنگام صرفا دفاع یا صرفا حمله در کلاس جهانی نبود؛ او می توانست بهتر از اکثر بازیکنان این دو کار را تواما انجام دهد و در پست دفاع وسط هم فوق العاده بود. هافبک راست - کاکا شتاب و استعداد درخوری دارد و یکی از معدود بازیکنانی است که سرعت دویدنش با توپ بیش از سرعت دویدنش بدون توپ است. او همچنین دید خوبی دارد که باعث می شود بازی بازیکنانی که کنار او بازی می کنند بیشتر به چشم آید. او در حال حاضر قطعا یکی از برترین بازیکنان جهان است. هافبک وسط - فرانک رایکارد یک هافبک دفاعی خوب با دید بالا و توان جسمی عالی. من با او در تیم ملی و میلان سال ها هم بازی بودم و او همواره یکی از بهترین ها بود. او با تکنیک، قدرت و حضورش به خوبی میدان داری می کرد. او حملات تیم را آغاز می کرد و از آن طرف اجازه نمی داد تا دفاع خودی بی حفاظ بماند. به هر تیمی که در آن بازی کرد، عنصری از توازن را بخشید. هافبک وسط - دیگو مارادونا من واقعا باید برای انتخاب او دلیل بیاورم؟ بهترین بازیکنی که تاکنون وجود داشته است، بهتر از پله. من بازی او را هر هفته به دقت در ایتالیا دنبال کردم و او نسبت به بقیه در سطح متفاوتی بازی می کرد. برخی از کارهایی که او انجام می داد غیر قابل باور بودند. او می توانست بدون نگاه کردن به توپ ارسالی، آن را در اختیار بگیرد. هافبک چپ - دیوی کوپر من در جام باشگاه های اروپا مقابل او بازی کردم، هنگامی که برای گلاسکو رنجرز توپ می زد. او واقعا بازیکن با مهارتی بود. به شکل غیر قابل باوری با مهارت بود. او شتاب و سرعت چندانی نداشت اما دریبل زن خوبی بود و موقعیت های فراوانی برای هم تیمی هایش ایجاد می کرد. همچنین چندین گل دیدنی را نیز خود به ثمر رساند. مهاجم - یوهان کرایف او همه چی را در حد کمال داشت؛ دید عالی، اخلاق حرفه ای مناسب، حضور و رهبری قوی در میدان. او همچنین بسیار منعطف بود، وقتی بازیکنان حریف سعی می کردند که او را بزنند، او زودتر این مسئله را درک می کرد و به خوبی می توانست از برخوردها بگریزد. مدافعین نمی توانستند او را لمس کنند. او تغذیه کننده مهاجم اصلی تیم من خواهد بود، اما خود او نیز گلزن قهاری بود. مهاجم - مارکو فن باستن ضربات سر قدرتمندی داشت و همچنین می توانست خودش برای خودش موقعیت سازی کند. اگرچه بازیکن بلند قامتی بود اما منعطف بود و می توانست به راحتی بچرخد و تقریبا هر کاری بکند. ضربات سر مختلف، ضربات برگردان، والی ها، همه نوع ضربه ای. او بازیکن آب زیرکاهی نیز بود، اگر مدافعین سعی می کردند او را بزنند، او هم جواب مدافعین را می داد. او بلد بود که چگونه در زمین بازی از خود مراقبت کند. مربی - سر الکس فرگوسن مربی چنین تیمی باید فرگوسن باشد، به خاطر دستاوردها و تجربیاتش در زندگی و هم به عنوان مربی. ذخیره ها زین الدین زیدان بهترین بازیکن نسل قبلی. او می توانست بازی ها را به خوبی کنترل کند، اما نکته مهم تر این بود که او در بازی های بزرگ همیشه نمایش دلپذیری داشت. رونالدینیو  بازیکن منعطف دیگری که کارهایی که با توپ انجام می دهد خارق العاده است. نمی دانم که از نشستن بر روی نیمکت راضی خواهد بود یا خیر. روی کین یک هافبک دفاعی خوب و یک رهبر درون زمین. دیگر بازیکنی که بسیار از او خوشم می آید. رونالد کومان یک مدافع خوب و مانند بسیاری دیگر از بازیکنان، یک رهبر بالفطره. با ضربات ایستگاهی مرگبارش، بسیاری از مواقع به داد تیمش می رسید. ادوین فن درسار شاید برای برخی عجیب باشد ولی به عنوان یک بازیکن بسیار به او علاقه دارم. یک دروازه بان خوب.