طرفداری | استقلال با حذف از لیگ قهرمانان آسیا ۲، نشان داد که معیار سنتی قدرت فوتبال ایران یعنی استقلال و پرسپولیس، دیگر مانند گذشته در آسیا تعیینکننده نیستند.
نمایندگان ایران در سالهای اخیر برابر تیمهای عربستانی نتایج قابل قبولی نگرفتهاند و این مسئله به دغدغهای جدی تبدیل شده است. حتی جایگاه مناسبتر تراکتور در جدول رقابتهای آسیایی نیز تا اینجا با این واقعیت همراه بوده که این تیم هنوز مقابل نمایندگان عربستان قرار نگرفته و دیدارهای آیندهاش میتواند عیار واقعی آن را مشخص کند.
استقلال در این دوره نهتنها برابر رقبا ناکام بود، بلکه مقابل تیمهایی از اردن، امارات و بحرین نیز شکستهایی را تجربه کرد. در مجموع، آمار شکستهای این تیم در تورنمنتی که سطح دوم فوتبال آسیا محسوب میشود، برای هواداران نگرانکننده است. پرسپولیس هم اساساً در این رقابتها حضور ندارد و در لیگ داخلی نیز برابر تیمهایی با هزینههای بهمراتب کمتر امتیاز از دست میدهد.
واقعیت این است که معیار قدرت فوتبال ایران، تیمهایی مانند تراکتور یا سپاهان نیستند که فراز و فرود زیادی دارند؛ همانطور که ذوبآهن اصفهان روزگاری تا فینال آسیا پیش رفت اما سالهاست برای بقا در لیگ برتر تلاش میکند. در حافظه تاریخی فوتبال ایران، هر زمان استقلال و پرسپولیس قدرتمند بودهاند، فوتبال ملی نیز وضعیت بهتری داشته است.
نمونه آن صعودهای اخیر به جام جهانی و نمایش قابل قبول در جام ملتهای آسیاست که با حضور نسل ستارگانی مانند مهدی طارمی، سردار آزمون، علیرضا جهانبخش و علیرضا بیرانوند رقم خورد؛ بازیکنانی که امروز در سالهای پایانی اوج فوتبال خود قرار دارند.
دو باشگاه پرهواداری که در شرایط عادی میتوانند دهها هزار تماشاگر را به ورزشگاه بکشانند، سالهاست با مشکلات مدیریتی و زیرساختی دستوپنجه نرم میکنند؛ تا جایی که حتی در زمینه امکانات ابتدایی نیز با چالش مواجهاند. فوتبال ایران همچنان درگیر چرخهای از ناکامیهای تکرارشونده است؛ چرخهای که تا زمان بازسازی جدی ساختار مدیریتی و فنی، بعید است متوقف شود.