باز هم همان نجوای قدیمی، همان بوی آشنای سحر و همان تمنای همیشگی... «اللهم رب شهر رمضان»؛ این تنها یک دعا نیست، قرارِ عاشقانه‌ای است که هر سال در همین روزها تازه می‌شود. سفره‌ای که پهن شده تا خستگیِ یک سال دویدن را در آغوشِ رحمتش از تن به‌در کنیم.