طرفداری | پیتر کورمک (Peter Cormack) زاده 17 ژوئیه 1946 در شهر ادینبوروی اسکاتلند است. او در پستهای هافبک مرکزی و دفاع راست بازی میکرد. او فوتبال را از باشگاه پسران تاینکسل شروع کرد و خیلی زود، جذب آکادمی باشگاه هارتس اسکاتلند شد. او یک روز در حال کار با یک ماشین چمنزنی در اطراف زمین تمرینی باشگاه بود که با این دستگاه به دیوار پیرامون آن، آسیب رساند. این اتفاق باعث شد تا هارتس، از ادامه همکاری با او منصرف شده و کورمک، راهی تیم همشهری یعنی هیبرنیان شود. درخشش در ردههای پایه باعث شد تا این بازیکن در سال 1963، عضویت تیم اصلی هیبرنیان را به دست آورد. او تا سال 1970، در هیبرنیان ماندگار بود و توانست تا آمار کلی 182 بازی و 75 گل را به ثبت برساند. بریس برابر پورتو و گلزنی به ناپولی در فیرزکاپ، یکی از لحظات مهم بینالمللی کورمک در این باشگاه بوده است. این بازیکن در سال 1967، در حالی که به علت دو کارت قرمز در مدت کوتاه، محرومیتی سه ماهه را پیشروی خود داشت، با قراردادی قرضی راهی تورنتو سیتی در لیگ ایالات متحده آمریکا شد و در 11 بازی برای این باشگاه، پنج گل زد.
او در سال 1970 با باشگاه ناتینگهام فارست قرارداد بست و به لیگ برتر انگلستان ملحق شد. پس از نخستین دیدار برابر کاونتری، او توانست تا با گلزنی برابر وست برومویچ، منچستر یونایتد، تاتنهام و چند باشگاه دیگر که با بریس برابر اورتون نیز همراه بود، آمار 42 بازی و هشت گل را به ثبت برساند. او در دومین فصل همکاری با ناتینگهام نیز فرم خوبی داشت و در آمار 32 بازی و هفت گل از خود، موفق شد تا بار دیگر گلزن دیدارهای تیمش برابر منچستر یونایتد و اورتون باشد. همین دو فصل بازی در بالاترین سطح فوتبال انگلستان کافی بود تا بیل شنکلی، سرمربی اسکاتلندی وقت لیورپول، جذب او را به عنوان «آخرین قطعه پازل قهرمانی»، بداند. کورمک با مبلغی معادل 220 هزار یورو راهی آنفیلد شد تا آخرین قطعه پازل قهرمانی این باشگاه را کامل کند. هنگامی که کورمک به لیورپول رسید، شنکلی درباره آمادگی بدنی او سوالاتی پرسید و جواب کورمک، دویدن در جنگل بود؛ این پاسخ باعث شد تا شنکلی به کنایه بگوید: «قهرمانان اسنوکر، هر روز تمرین شنا نمیکنند». دیدار هفته هفتم برابر دربی کانتی، نخستین بازی این بازیکن برای لیورپول بود. او در ادامه فصل توانست تا دروازه برنلی را در جام حذفی و ولورهمپتون، شفیلد یونایتد، اورتون، نورویچ، نیوکاسل، بیرمنگام و کریستال پالاس را باز کند.
کورمک که به خوبی در لیورپول جا افتاده بود، با گل هفته 41 خود برابر لیدز، مقدمات قهرمانی لیورپول در لیگ برتر را فراهم کرد تا به قول شنکلی، به عنوان آخرین قطعه پازل، نقش مهمی در رسیدن تیمش به جام داشته باشد. او در جام یوفا نیز درخشان بود و توانست در 10 بازی از 12 بازی ممکن آن حضور یافته و با گلزنی برابر آاِک آتن، نقش خود را در دیگر قهرمانی فصل تیمش که در سطح اروپا بود، ایفا کند. 52 بازی، 10 گل و هفت پاس گل، حاصل کار کورمک در این فصل بود. او در فصل 74-1973، قهرمانی دیگری را این بار در جام حذفی، تجربه کرد و آمار 57 بازی، 11 گل و یک پاس گل را ثبت کرد. پس از 45 بازی، چهار گل و دو پاس گل در فصل 75-1974، تحمل دو دوره مصدومیت که ناشی از ترکخوردگی غضروف بود، فصل 76-1975 را برای این بازیکن، بسیار سخت کرد. او در فصلی که مجدداً قهرمانی لیگ برتر و جام یوفا را به دست آورد، تنها به آمار 24 بازی، یک گل و سه پاس گل رسید. تکگل سه امتیازی هفته 24 برابر منچستر سیتی، تنها تأثیر مستقیم کورمک روی امتیازگیری تیمش برای قهرمانی در لیگ بود. در بازگشت از مصدومیت، کورمک ترکیب اصلی لیورپول را از دست داده بود زیرا باب پیزلی، سرمربی وقت این باشگاه، ری کندی را از پست مهاجم به هافبک چپ آورده بود.
او پس از ترک لیورپول در سال 1976، به مدت سه فصل عضویت بریستول سیتی را داشت و در این مدت، آمارهای 21 بازی و شش گل در فصل 77-1976، 26 بازی و شش گل در فصل 78-1977 و 17 بازی و سه گل در فصل 79-1978 را به ثبت رساند. بازگشت به هیرنیان، آمار 20 بازی و یک گل را برای این بازیکن به همراه داشت اما این باشگاه را از خطر سقوط، نجات نداد. پس از سقوط هیبرنیان، او مدتی خیلی کوتاه در پاتریک تیسل کار کرد و سپس، بازنشسته شد. نخستین بازی ملی کورمک برای تیم ملی اسکاتلند در سال 1966 برابر تیم ملی برزیل صورت گرفت. او پس از 9 بازی به جام جهانی 1974 اعزام شد اما حتی در یک بازی آن نیز به میدان نرفت تا دوره ملی خود را با همان 9 بازی، به پایان برساند. کورمک، بازیکنی درگیرشونده، چندپسته، سرزن با سبک دوندگی رقصمانند بود. سابقه دویدن در مسابقات دوی صحرایی باعث شده بود تا کورمک، استقامت بالایی در زمین بازی داشته باشد. کارائوکه و گلف، از تفریحات همیشگی کورمک، پس از بازنشستگی بود. او که به زوال عقل مبتلا شده بود، در روز 10 اکتبر 2024، در سن 78 سالگی، دار فانی را وداع گفت.
از سری خاطرات فوتبالی
