۱. فیلیپه کوتینیو

کوتینیو با انتقالی پرسر و صدا به بارسلونا تبدیل به یکی از گران‌ترین خریدهای تاریخ شد.

در لیورپول مغز متفکر خط حمله و متخصص شوت‌های کات‌دار بود.

انتظارات از او در بارسا بسیار بالا بود اما ثبات نداشت.

زیر سایه ستاره‌های بزرگ تیم کم‌فروغ شد.

دوران قرضی در بایرن مونیخ برای مدتی او را احیا کرد.

با این حال نتوانست جایگاه ثابتش را پس بگیرد.

مصدومیت‌ها روند پیشرفتش را مختل کردند.

تغییرات مربیگری هم به ضررش تمام شد.

از رهبر تیم به بازیکنی نیمکت‌نشین تبدیل شد.

بسیاری او را بزرگ‌ترین استعداد سوخته این لیست می‌دانند

 

۲.ماریو بالوتلی

بالوتلی از نوجوانی به عنوان مهاجمی نابغه شناخته می‌شد.

در اینتر و سپس منچسترسیتی لحظات درخشانی داشت.

در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ با دو گل برابر آلمان درخشید.

قدرت بدنی و شوت‌هایش کم‌نظیر بود.

اما حاشیه‌ها بیشتر از فوتبالش دیده شد.

بی‌انضباطی و تصمیمات عجیب به ضررش تمام شد.

بازگشتش به میلان هم پایدار نبود.

هیچ‌وقت به یک رهبر واقعی تبدیل نشد.

لحظات درخشانش کوتاه و مقطعی بود.

استعدادی که بیشتر قربانی خودش شد.

 

۳.پل پوگبا

 

پوگبا در یوونتوس به یکی از کامل‌ترین هافبک‌های اروپا تبدیل شد.

بازگشتش به منچستریونایتد با رقمی رکوردشکن همراه بود.

در جام جهانی ۲۰۱۸ با فرانسه به اوج افتخار رسید.

اما در سطح باشگاهی ثبات لازم را نداشت.

مصدومیت‌های پیاپی ضربه بزرگی به فرم او زد.

حواشی بیرون زمین تمرکزش را کم کرد.

در بازگشت دوباره به یوونتوس، با پرونده دوپینگ روبه‌رو شد.

آزمایش مثبت و محرومیت طولانی، آینده حرفه‌ای‌اش را مبهم کرد.

این اتفاق ضربه‌ای سنگین به اعتبار و مسیرش بود.

پوگبا نمونه‌ای از استعدادی عظیم است که هرگز به ثبات یک اسطوره نرسید.

 

۴.ماریو گوتزه

گوتزه با گل قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۴ نامش را جاودانه کرد.

در دورتموند نابغه‌ای جوان و خلاق بود.

انتقالش به بایرن مونیخ مسیرش را پیچیده کرد.

فشار رسانه‌ای زیادی روی او بود.

بیماری متابولیک آمادگی بدنی‌اش را تحت تاثیر قرار داد.

هرگز به سطحی که از او انتظار می‌رفت نرسید.

بازگشتش به دورتموند هم کامل موفق نبود.

جرقه‌های استعدادش هنوز دیده می‌شد.

اما استمرار لازم را نداشت.

او نمونه‌ای از اوج زودهنگام است.

 

۵.لروی سانه

سانه در منچسترسیتی به عنوان وینگری سرعتی مطرح شد.

قدرت دریبل و شوت‌هایش تحسین‌برانگیز بود.

مصدومیت رباط صلیبی ضربه بزرگی به او زد.

انتقال به بایرن مونیخ شروعی پرنوسان داشت.

گاهی درخشان و غیرقابل مهار است.

گاهی از جریان بازی خارج می‌شود.

انتظار می‌رفت ستاره اول تیم ملی آلمان شود.

اما هنوز به ثبات کامل نرسیده است.

پتانسیل بالایی دارد.

ولی فاصله‌ای میان استعداد و خروجی نهایی دیده می‌شود.

 

۶.دله الی 

دله الی خیلی زود در تاتنهام به ستاره‌ای تعیین‌کننده تبدیل شد.

در سال‌های ابتدایی زیر نظر پوچتینو آمار گلزنی خیره‌کننده‌ای داشت.

به عنوان هافبک هجومی، حس گلزنی فوق‌العاده‌ای نشان می‌داد.

در تیم ملی انگلیس هم آینده‌ای درخشان برایش پیش‌بینی می‌شد.

اما افت ناگهانی عملکرد همه را شوکه کرد.

تغییر مربیان و سیستم‌ها به ضررش تمام شد.

مشکلات روحی و بیرون از زمین روی فوتبالش اثر گذاشت.

انتقال به اورتون هم احیاگر او نشد.

از پدیده لیگ برتر به بازیکنی نیمکت‌نشین رسید.

یکی از عجیب‌ترین سقوط‌های یک استعداد بزرگ.

 

۷.اسکار

اسکار در چلسی به عنوان هافبکی تکنیکی مطرح شد.

در لیگ قهرمانان مقابل یوونتوس گل زیبایی به ثمر رساند.

در تیم ملی برزیل هم نقش مهمی داشت.

هوش تاکتیکی و پاس‌های دقیقش تحسین می‌شد.

اما در اوج فوتبال اروپا راهی لیگ چین شد.

آن انتقال، مسیر حرفه‌ای‌اش را تغییر داد.

از سطح اول رقابت‌های اروپایی فاصله گرفت.

بسیاری معتقدند می‌توانست سال‌ها در بالاترین سطح بماند.

انتخاب مالی به جای جاه‌طلبی فوتبالی، بحث‌برانگیز شد.

استعدادی که زود از صحنه اصلی کنار رفت.

 

۸.بویان کرکیچ

بویان محصول درخشان آکادمی بارسلونا بود.

در نوجوانی رکوردهای گلزنی در رده‌های پایه را شکست.

خیلی‌ها او را جانشین آینده رونالدینیو می‌دانستند.

در تیم اصلی بارسا شروع امیدوارکننده‌ای داشت.

اما فشار انتظارات سنگین بود.

مشکلات اضطرابی روی عملکردش تاثیر گذاشت.

انتقال‌های متعدد به رم و سپس لیگ‌های دیگر ثباتش را گرفت.

هیچ‌وقت به جایگاه یک ستاره بزرگ نرسید.

با وجود تکنیک بالا، استمرار نداشت.

داستانش درباره فشار زودهنگام روی یک نوجوان نابغه است.

 

۹.ماتیاس دلیخت

 

دلیخت در آژاکس به عنوان کاپیتانی جوان همه را شگفت‌زده کرد.

در لیگ قهرمانان اروپا نمایش‌های درخشانی داشت.

انتقال بزرگ به مبلغ ۷۵ میلیون یورو به یوونتوس آغاز چالشی جدید بود.

فشار مبلغ انتقال و توقعات بالا روی او تاثیر گذاشت.

اشتباهات فردی در مقاطعی مورد انتقاد قرار گرفت.

سپس به بایرن مونیخ رفت تا مسیرش را احیا کند.

از او انتظار می‌رفت مدافع نسل طلایی هلند باشد.

اما هنوز به سطح یک مدافع بی‌رقیب نرسیده است.

توانایی رهبری و فیزیک عالی دارد.

با این حال مسیرش پرنوسان بوده است.

 

۱۰.آنسو فاتی

فاتی خیلی زود در بارسلونا به پدیده‌ای تاریخی تبدیل شد.

رکوردهای جوان‌ترین گلزن را یکی پس از دیگری شکست.

پیراهن شماره ۱۰ بارسا به او سپرده شد.

خیلی‌ها او را آینده باشگاه می‌دانستند.

اما مصدومیت‌های شدید زانو روندش را متوقف کرد.

دوران طولانی دوری از میادین تاثیر زیادی گذاشت.

پس از بازگشت، آن شادابی اولیه کمتر دیده شد.

فشار رسانه‌ای روی یک نوجوان بسیار سنگین بود.

هنوز فرصت بازگشت دارد.

اما مسیرش تا امروز نمونه‌ای از ضربه مصدومیت به یک نابغه جوان است.