وطن فقط یک مرز جغرافیایی نیست؛ گاهی رگی است که در گلو می‌زند. وقتی کلمات کم می‌آورند و عشق به خاک، راهی برای فریاد نمی‌یابد، «بغض» تنها پرچمی‌ست که در سینه به اهتزاز در می‌آید.به نامِ خاکی که ریشه‌هایمان را در آن جا گذاشتیم.