طرفداری | پایان تلخی برای ژوزه مورینیو وجود داشت. نه نشانهای از ابراز علاقه سانتیاگو برنابئو دیده شد و نه از جانب رئال مادرید حرکتی در جهت قدردانی وجود داشت. او به لیسبون در قامت قهرمان بازگشت، اما مادرید را در نقش ضدقهرمان ترک کرد؛ تنها، دور از مرکز توجه و محصور در اتوبوس بنفیکا.
بازگشت مورینیو به برنابئو، پس از ۱۳ سال، آن چیزی نبود که انتظارش را داشت؛ نه برای خودش و نه برای تیمی که آن را نمایندگی میکند. همان مورینیویی که آلوارو آربلوا چند ماه پیش چنین توصیفش کرده بود: عملگرا، صریح، نترسیدن از بیان عقیده و خودِ واقعی بودن. دقیقاً همان چیزی که سرمربی پرتغالی پس از توهین نژادپرستانه جانلوکا پرستیانی علیه وینیسیوس جونیور انجام داد و برخورد هواداران رئال مادرید با او را رقم زد. در بازگشتش، با وجود آنکه روی نیمکت نبود، نشانهای از محبت وجود نداشت. «uno di noi» (یکی از ما) شنیده نشد و هیچ حرکت رسمیای از سوی باشگاه در قبال مورینیو صورت نگرفت.
انتظار میرفت ژوزه مورینیو با فلورنتینو پرز دیدار کند، اما ملاقاتی در کار نبود. او حتی پس از فروکش کردن هیاهوی رسانهای، گفتوگویی با آربلوا انجام نداد. آقای خاص به سانتیاگو برنابئو بازگشت، در حالی که میدانست لحظه جادویی پیروزی 4-2 بنفیکا برابر رئال مادرید، با یک اظهار نظر از میان رفته است. همانجا که گفت وینیسیوس با دویدن به سمت پرچم کرنر، بازیکنش را تحریک کرده است.
تا واپسین لحظات، ژوزه مورینیو پس از حذف بنفیکا توسط رئال مادرید، آماده برگزاری یک نشست خبری شده بود. با وجود محرومیت، یوفا این امکان را برای او فراهم کرده بود. بنفیکا با هدف جلوگیری از افت تمرکز تیم و افزایش حواشی پرستیانی، اجازه نداد مورینیو پیش از مسابقه صحبت کند، اما پس از بازی این اجازه را صادر کرد. با این حال، او پس از مشاهده برخورد رئال مادرید، از حضور در کنفرانس منصرف شد.
سه دیدار اخیر برابر رئال مادرید تنها جایگاه مورینیو در بنفیکا را تثبیت کرده است. نونو مارتینز، خبرنگار روزنامه رکورد که اخبار تیم پرتغالی را پوشش میدهد، به آاس گفت: بنفیکا در مقطع پایانی لیگ قهرمانان، تصویر مثبتی نزد هوادارانش بر جا گذاشت. عملکرد تیم مقابل رئال مادریدِ قدرتمند خوب بود و مورینیو مسئول این موفقیت است. آبولا نیز همین دیدگاه را تکرار میکند: هواداران بنفیکا از مورینیو راضی بودهاند. او تیمی ساخته که خوب بازی میکند و میتوانند به آن افتخار کنند. بیشترشان میخواهند بماند و آزمون واقعی همین خواهد بود. او شانهبهشانه رئال مادرید جنگیده و این موضوع گویای بسیاری چیزهاست.
ژوزه مورینیو قهرمان و ضدقهرمان است. او از حضور در جایگاه ویژهای که رئال مادرید تدارک دیده بود، جایی که خبرنگاران رسانههای مختلف در انتظارش بودند، خودداری کرد. در واقع، از دیده شدن پرهیز کرد. تنها در اتوبوس ماند؛ چیزی شبیه به یک زندان موقت.
این، پایان تلخ رؤیای ژوزه مورینیو بود. رؤیای ایجاد این تصویر که بازگشتش به نیمکت رئال مادرید ممکن خواهد بود. جرقهای که با پیروزی معجزهآسا در استادیو دا لوژ روشن شده بود، خیلی زود با ماجرای وینیسیوس خاموش شد.
به قلم مارکو رویز برای آاس
