یعقوب لیث صفار متولد ۲۲۵ هجری قمری بود که بنیانگذار سلسله صفاریان که اولین سلسله مستقل بعد از ساسانیان بود و به مدت ۱۸ سال در قدرت بود.پدرش، لیث صفار، آهنگری میکرد و همین خاطر به یعقوب و برادرانش لقب «صفاری» را دادند.
آن زمان قدرت دست سلسله بنی عباس بود و زبان فارسی داشت فراموش می شد،یعقوب لیث به خاطر همیناز شاعران که به زبان فارسی استفاده می کردند حمایت می کرد و در قلمرویش از زبان فارسی استفاده می شد.
او با عدالت خواهیش بین مردم خیلی محبوب بود به خاطر همین مردم ازش حمایت کردند تا به سرداری رسید و به مقابله با ظلم و ستمی که به مردم می شد،شد.یعقوب لیث، پس از تثبیت قدرت در شرق و جنوب ایران، با شکست دادن خوارج و از بین بردن سلسله طاهریان و فتح خراسان و کرمان،دنبال لشکرکشی به بغداد بود.در در نبرد دیرالعاقول مقابل سپاه خلیفه عباسی شکست خورد و به سمت جندی شاپور برای لشکرکشی دوباره به سوی بغداد بود که بیماری قولنج می گیرد و ۴۰ سالگی در جندی شاپور فوت می کند.
جندی شاپور محلی میان شوشتر، شوش و دزفول مطرح شدهاست.
آرامگاه یعقوب لیث صفاری در نزدیکی دزفول، در منطقه جندیشاپور قرار دارد.
یعقوب لیث کسی بود که با فکر ایجاد یک دولت مستقل ایرانی نقش زیادی در تاریخ ایران داشت.