آهنگ حسبی‌الله به‌نظرم از لحاظ کیفیت رفت جز تاپ‌فایوهای چاوشی اما بحث سیاسیش یه‌چیز دیگه‌س؛ بدون‌شک سیاسی‌ترین قطعه ایشون خواهدبود و تاثیر بسیار بزرگی روی مخاطبان و جامعه هدفش خواهدداشت؛ عده‌ای بسیار نقد می‌کنند و از صف علاقه‌مندانش جدا می‌شوند و نفراتی هم مجذوب او می‌شوند.

من اما مثل بسیاری، از مخالفان این راه و رسم بودم اما حالا، در وسط بزرگ‌ترین پارادوکس تاریخ سیاسی مانده‌ام. برای این ایران عزیز و دوست‌داشتنی چی و کی بهتر است و منتهای این راه به کجا یا ناکجاآباد ختم می‌شود. شاید بدشانس‌ترین قوم تاریخیم که نه از حکومت شانس آوردیم و نه از طرف دیگر و همزمان خوشبخت‌ترینیم برای زیست در ایران و این خاک عزیز.

به‌هرحال هرچه شود برای من محسن چاوشی عزیز و شریف بوده، است و خواهدماند. او آقای‌خاص و عالیجناب موسیقی ایران است و نامش تا ابد مانا است.

جدای از بحث سیاسی دنیای ما خیلی وقت است به این نقطه رسیده‌است و ما نظاره‌گر "خیره به پست‌تر شدن، خیره به خیره‌تر شدن" انسان هستیم. عشق‌های آبکی، زندگی آبکی، خوشی آبکی و رفاقت‌های آبکی، همه حاکی‌از رنگ‌باختن زندگی واقعی است.

 

دل‌نوشته، امیرحسین بیوک، اسفند ۱۴۰۴ در سخت‌ترین روزهای زندگی و با دلی مملو از درد آن عزیز رفته...