بندهای پراگرسیو دث متالی که از المانهای پست متال هم استفاده میکنند زیاد نیستند، میتونید به حرف من اعتماد کنید چون بعد از دل باختن به شاهکار تاریخی بند Hacride یعنی Lazarus, سالهاست که دنبال کارهای جدید تو این «میکرو ساب ژانر» هستم و حتی سایتهای مرجع مثل Metal Archive هم زیر و رو کردم.
اما گروه Nero Di Marte، درسته که تا حدی وامدار بندهای پیشگام دیسوننت دث متال، بندهای پراگرسیو دث و بندهای پست متال هست، ولی معجون نهایی که برای شما سرو میکنه به شدت یونیکه و امضای خاص خودشون رو دارند.
اگر بخوام موسیقی Nero Di Marte رو در چند کلمه توصیف کنم: پیچیده، عظیم، آخرالزمانی، باشکوه، در عین حال به شدت احساسی و اتمسفریک.
اتفاقا همین روزها هم منتظر آلبوم جدید این بند بودم که با قطع اینترنت دیگه خبری ازشون ندارم، ولی فعلا بهترین ترک آلبوم قبلیشون رو مرور کنیم تا رسیدن روزهای روشن.