اختصاصی طرفداری | روزی که داوید سیلوا از منچسترسیتی رفت، روز سختی برای هواداران تیم بود. درست است که از مدتها قبل از جدایی، نقش او در ترکیب تیم کمرنگ شده بود و همه میدانستند که باید فصل جدیدی در تاریخ باشگاه بدون او آغاز شود. با این حال، آنها حداقل میتوانستند دل خود را به کوین دی بروین و همنام پرتغالی سیلوا خوش کنند؛ کسی که در هر پست، تمام توانش را برای تیم به کار میبست و درست مثل داوید، توانایی خلق لحظاتی جادویی را داشت.
اینبار اما سیلوای دیگری در کار نیست. هافبک خلاق سیتیزنها پس از ۹ سال فراموشنشدنی در اتحاد، در پایان فصل جاری راهی تیم دیگری خواهد شد. کاپیتان سیتی ۱۹ جام از جمله ۶ عنوان قهرمانی لیگ برتر را به عنوان میراثش به یادگار خواهد گذاشت. او پس از انجام دادن بالغ بر ۴۵۰ بازی با پیراهن آبی آسمانی، در قامت یک اسطوره به یاد آورده خواهد شد.
آنگونه که پپ گواردیولا گفته است، سیلوا با رفتنش، بخشی از وجود او را همراه خود خواهد برد. به هر حال این یک جدایی ساده نیست؛ سیلوا کسی است که در این سالها همیشه عصای دست پپ بود و از وینگر راست گرفته تا پست شماره ۱۰ و حتی به عنوان یک هافبک مرکزی برای تیمش ایفای نقش کرد. اگرچه او با قامت ۱۷۳ سانتیمتری خود بازیکن ریزنقشی بود، اما میزان تلاش و دوندگی او شگفتآور است. در فهرست ۱۰ بازیکنی که بیشترین مجموع مسافت دویده شده در یک مسابقه از فصل ۲۶-۲۰۲۵ لیگ برتر را به ثبت رساندهاند، نام یک بازیکن ۴ بار تکرار میشود: برناردو سیلوا. ۱۳.۱۳ کیلومتری که او مقابل ناتینگهام فارست دوید، تنها پایینتر از رکورد دوندگی ۱۳.۲۴ کیلومتری برونو گیمارش مقابل لیدزیونایتد بوده است.
طبیعی است وقتی این حجم از پشتکار با استعداد ذاتی ترکیب شود، نتیجه چیزی جز نبوغ نخواهد بود. برناردو هیچگاه عنوان آقای گل یا گلساز برتر را به خود اختصاص نداد، ولی در تمامی موفقیتهای سیتی در طول این سالها، نقش انکارناپذیری داشت. او به معنای واقعی متعلق به آن نسل از بازیکنانی است که تمام توان خود را برای رسیدن به اهداف گروهی به کار میگیرند، بدون این که عنوانی را بهطور خاص برای خود بخواهند.
به یادماندنیترین روزهای برناردو سیلوا در منچسترسیتی
- ۱۷ می ۲۰۲۳ / لیگ قهرمانان اروپا / ورزشگاه اتحاد
این همان شبی است که منچسترسیتی ۴-۰ رئال مادرید را شکست داد. تیبو کورتوا تا دقیقه ۲۳ دروازهاش را بسته نگه داشت اما در آن لحظه تسلیم نبوغ برناردو شد. این بازیکن پرتغالی سپس گل دوم را هم وارد دروازه سفیدپوشان شهر مادرید کرد، پیش از آن که گلهای مانوئل آکانجی و خولیان آلوارز، آن شب به یادماندنی را تکمیل کند.
- ۳ ژانویه ۲۰۱۹ / لیگ برتر انگلیس / ورزشگاه اتحاد
سیتی و لیورپول در فصل ۱۹-۲۰۱۸ تا هفته پایانی پا به پای هم در کورس قهرمانی پیش رفتند تا این که در نهایت در روز پایانی، افتخار نصیب شاگردان گواردیولا شد. وقتی دو تیم در ابتدای سال میلادی جدید به مصاف هم رفتند، سیتی ۷ امتیاز از تیم شکستناپذیر یورگن کلوپ عقب بود.
از دفع توپ روی خط جان استونز گرفته تا گلهای سرخیو آگوئرو و لروی سانه، آن بازی وقایع مهمی به خود دید ولی کسی که به طرز دیگری خوش درخشید، برناردو بود که ۱۳.۷ کیلومتر دوید و بیشترین دوندگی در بازیهای آن فصل لیگ برتر را به ثبت رساند. پپ پس از بازی گفت: «او باورنکردنی است. مدتها بود چنین نمایشی ندیده بودم. تمیز و بینقص بود».
- ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹ / لیگ برتر انگلیس / ورزشگاه اتحاد
در روزی که سیتی با برد ۸-۰ مقابل واتفورد به پر گلترین پیروزی خود در بالاترین سطح فوتبال انگلیس دست یافت، برناردو تنها هتتریک خود برای این باشگاه را ثبت کرد.
- ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ / لیگ قهرمانان اروپا / ورزشگاه اتحاد
نمایش خیرهکننده سیلوا به منچسترسیتی کمک کرد با پیروزی ۲-۱ مقابل پاری سن ژرمن، جواز حضور در مرحله یک هشتم نهایی را کسب کند. او آن شب گلی نزد ولی تمامی ۴۷ پاسش را به مقصد رساند؛ از جمله پاس گل منجر به پیروزی برای گابریل ژسوس، به فاصله ۱۳ دقیقه تا پایان بازی.
- ۲۹ اکتبر ۲۰۲۳ / لیگ برتر انگلیس / ورزشگاه اولدترافورد
برناردو پیروزی ۳-۰ آن روز در شهرآورد منچستر را یکی از بهترین نمایشهایی توصیف کرد که در آنها مشارکت داشته است. آن روز ارلینگ هالند دبل کرد و گل دیگر را هم فیل فودن به ثمر رساند، اما این برناردو بود که جایزه بهترین بازیکن زمین را دریافت کرد.
- ۱ دسامبر ۲۰۲۱ / لیگ برتر انگلیس / ویلا پارک
فصل ۲۲-۲۰۲۱ در رقابت با لیورپول از آن فصلهایی بود که هر امتیاز از دست رفته، میتوانست تعیینکننده باشد. حضور استیون جرارد، اسطوره لیورپول، روی نیمکت ویلا که تا به حال شکستی را با این تیم تجربه نکرده بود نیز، بر حساسیت کار افزود.
یکی از گلهای منجر به پیروزی ۲-۱ سیتیزنها، روی یک همکاری دیدنی عالی که از محوطه جریمه خودی آغاز شد و ضربه والی بغلپای برناردو آن را تمام کرد، از راه رسید. گواردیولا در وصف آن گل گفت: «او این مهارت شگفتآور را دارد که میتواند هر کاری که دلش میخواهد را با توپ انجام بدهد. این ضربهای باورنکردنی مقابل یک دروازهبان خوب بود».
پس از کسب لقب «مسی کوچک» در بنفیکا، برناردو در سال ۲۰۱۴ راهی موناکو شد تا تواناییهایش به مخاطبان گستردهتری برساند. قرارداد قرضی او به واسطه درخششی که نشان داد، دائمی شد. او در فرانسه طی ۱۰۱ بازی لیگ یکی، ۲۴ گل زد و ۱۳ پاس گل فرستاد و عضو آن تیم طلایی بود که در سال ۲۰۱۷ مقام قهرمانی فوتبال فرانسه را به نام خود زد. در حالی که آن روزها در موناکو نگاهها به سوی کیلیان امباپه، توماس لمار، جبرئیل سیدیبه، تیمو باکایوکو و فابینیو خیره شده بود، مدیران سیتی دست روی سیلوا و بنجامین مندی گذاشتند.
برناردو به واسطه اعتماد گواردیولا، خیلی زود با تیم جدیدش هماهنگ شد. با این حال، عملکرد او در سیتی همیشه شیب ملایمی داشت و اینگونه نبود که او فقط یک فصل خوب داشته باشد؛ او در طول این سالها سطح خوبی از ثبات را به نمایش گذاشت و همیشه یکی از ارکان اصلی تیمش بود. او در فصل جاری نیز در تمامی بازیهای لیگ برتری برای تیمش به میدان رفته است و امید دارد که با کسب عنوان قهرمانی در فینال جام حذفی مقابل چلسی و شاید کامیابی در کورس قهرمانی لیگ برتر با آرسنال، پایان خوشی را برای دوران حضورش در منچستر رقم بزند.
بنفیکا و بارسلونا تیمهایی هستند که او طی سالیان اخیر بارها به آنها لینک شده و هنوز هم شایعات قدرتمندی در این رابطه به گوش میرسد. اگرچه سیلوا در طول این سالها به تمامی افتخارات تیمی (حداقل در سطح باشگاهی) دست یافته است، بیتردید او در ۳۱ سالگی هنوز حرفهای زیادی برای گفتن در سطح اول فوتبال دارد. او در بهار و تابستان امسال، این فرصت را خواهد داشت تا با تیم ملی پرتغال برای کسب عنوان قهرمانی در تورنمنتی که شاید آخرین جام جهانی او باشد، تلاش کند و سپس میتواند نمایشهای جادویی خود را به تیم دیگری هدیه دهد.
اگر قرار بر نوشتن نامهای خداحافظی برای سیلوا باشد، ترجیح میدهم آن را اینگونه به پایان برسانم: Obrigado mestre (ممنون استاد). دل مان برایت تنگ خواهد شد.