اختصاصی طرفداری | این است رسم زندگی؛ هیچ چیز در این دنیا ابدی نیست و هر داستانی، چه تلخ و چه شیرین، روزی به انتها میرسد. قصه کاسمیرو و منچستریونایتد هم اگرچه پستی و بلندیهای زیادی را به خود دید، در نهایت به پایان راه رسید. «تانک محبوب برزیلی» پس از انجام دادن بالغ بر ۱۵۰ بازی و به ثمر رساندن ۲۶ گل و ارسال ۱۴ پاس گل، راه خود را از شیاطین سرخ جدا خواهد کرد.
تابستان ۲۰۲۲ بود که هافبک دفاعی مستحکم تیم ملی برزیل پس از ۹ سال پرافتخار در رئال مادرید که با کسب ۵ عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا همراه بود، پایتخت اسپانیا را ترک کرد و راهی پرافتخارترین تیم تاریخ لیگ برتر انگلیس شد، تا جادوی خود را با آنها نیز به اشتراک بگذارد. این انتقال ۶۰ میلیون پوندی در شرایطی انجام شد که برخی بر این باور بودند که دوران اوج این هافبک تنومند سپری شده و برخی دیگر نیز خرید او را تصمیمی شتابزده پس از کسب نتایج ضعیف توسط اریک تن هاخ، در هفتههای ابتدایی حضورش در اولدترافورد قلمداد کردند.
کاسمیرو هر چند نه خیلی زود، اما به تدریج ثابت کرد هنوز هم بازیکن تراز اولی است. او توانست خودش را با ریتم سریعتر بازیهای لیگ برتر هماهنگ کند و به دنبال آن، تحسینها هم از راه رسید. تن هاخ او را یک «مبارز» توصیف کرد و حضور این بازیکن در جمع شیاطین سرخ را مایه افتخار خواند. هواداران هم میگفتند این همان شماره ۶ گمشده تیم بود که سالها پس از بازنشستگی مایکل کریک، دنبال آن میگشتند.
تکلهای جسورانه، دوندگی بیامان با وجود پا به سن گذاشتن، جایگیریهای مناسب در مرکز زمین، حضور پررنگ در نبردهای هوایی عقب و جلوی زمین و شاید از همه مهمتر، تجربه بسیار ارزشمند بازی کردن در بزرگترین میادین، از کاسمیرو وزنهای در ترکیب منچستریونایتد ساخت. او از همان ابتدا به واسطه تعصبی که از خود نشان داد، محبوبیت خاصی نزد هواداران تیم پیدا کرد.
با این حال، چرخ روزگار همیشه باب میل آدم نمیچرخد. احتمالاً نیمکتنشین شدن کاسمیرو در دوران روبن آموریم برای قرار گرفتن توبی کالیر در ترکیب اصلی منچستریونایتد، برای خود این هافبک جوان هم جای تعجب داشت. در آن روزها، همه چیز عوض شده بود. اینبار سرمربی تیم کمترین اعتمادی به کاسمیرو نشان نمیداد و به نظر میرسید خود این بازیکن نیز دیگر آمادگی بدنی گذشته را ندارد.
برای مدتی این تصور وجود داشت که کاسمیرو رفتنی است؛ شاید این یکی از آن «تصمیمات بزرگ» بود که آموریم برای برگرداندن باشگاه به روزهای خوبش و به دست گرفتن کنترل رختکن، به آن نیاز داشت؛ ولی مگر غیر از این است که ما در ادبیات و سینمای خود شنیدهایم که «سروها ایستاده میمیرند»؟ یک جای کار ایراد داشت؛ این نمیتوانست پایان مناسبی برای قصه کاسمیرو در منچستریونایتد باشد.
کاسمیرو برگشت؛ آن هم چه برگشتنی! خودش با یادآوری آن روزها میگوید: «من به تلاش برای تغییر نظر مربی (آموریم) ادامه دادم و در نهایت موفق به انجام این کار شدم. بار دیگر به ترکیب تیم برگشتم و فصل را با قدرت به پایان رساندم». در واقع همین حضور پررنگ او در خط میانی بود که به منچستریونایتد کمک کرد تا فینال لیگ اروپا پیشروی کند؛ هرچند یونایتد در آن فینال به تاتنهام هاتسپر باخت، تا قهرمانی جام حذفی و لیگ کاپ در دوران اریک تن هاخ، تنها افتخارات تیمی این هافبک برزیلی در دوران حضورش در تئاتر رویاها باشد.
فصل ۲۶-۲۰۲۵ داستانی متفاوت از فصول پیش داشت. کاسمیرو با وجود شایعات زیاد، در اولدترافورد ماند، زیرا نمیخواست منچستریونایتد را در شرایط بدی رها کند؛ آن هم پس از قرار گرفتن در رتبه خجالتآور پانزدهم در فصل گذشته. حالا که به پایان این فصل نزدیک میشویم، میتوان گفت که ماندن او در منچستر، تصمیمی صحیحی هم از جانب خودش و هم از سوی مدیران باشگاه بود.
کاسمیرو در فصل جاری با زدن گلهای فراوان و عمدتاً مهم، از یک هافبک دفاعی فراتر رفت. او در ۳۴ سالگی، بهترین فصل دوران حرفهای خود از نظر گلزنی را رقم زد و با ضربات سر دقیق خود، به کابوسی برای رقبا تبدیل شد. با روی کار آمدن مایکل کریک به جای آموریم، او زوج بسیار خوبی را با کوبی مینو در مرکز خط میانی تشکیل داد و به این بازیکن جوان کمک کرد تا دوباره به عنصری ارزشمند برای تیمش تبدیل شود و به عبارت دیگر، تجربیات گرانبهایش را در اختیار او قرار داد.
ابتدای بهمن ماه سال قبل بود که منچستریونایتد رسماً جدایی کاسمیرو در پایان فصل را تأیید کرد. پس از درخشش انکارناپذیر او در ماههای اخیر، جمعی از اسطورههای باشگاه در کنار هواداران تیم، خواهان تجدید نظر کاسمیرو در مورد آیندهاش شدند و از او خواستند تا دست کم برای یک فصل دیگر، در تیم بماند؛ اما او قاطعانه گفته است که از تصمیم خود عقبنشینی نمیکند و میخواهد در نهایت احترام، از منچستر جدا شود.
با وجود ابراز علاقه باشگاههایی در لیگ ام ال اس، هنوز مشخص نیست مقصد بعدی کاسمیرو کجا خواهد بود اما این چیزی را در مورد داستان او و منچستر تغییر نمیدهد. مدیران منچستریونایتد به خوبی میدانند که این اتفاق، چه تأثیری روی تیم خواهد گذاشت و صد البته از ماهها قبل، خود را برای چنین سناریویی آماده کردهاند. کارلوس بالبا از برایتون، الیوت اندرسون از ناتینگهام فارست، ساندرو تونالی از نیوکاسل، آدام وارتون از کریستال پالاس یا هر نام دیگری که پا به خط میانی شیاطین سرخ بگذارد، کار بسیار سختی برای پر کردن جای او خواهد داشت.
با این حال، ستارگان میروند و این نام منچستریونایتد است که میماند. شاید اینبار برخلاف روزی که روی کین، پل اسکولز یا رایان گیگز چمدان خود را بستند، اشکی از گونهای سرازیر نشود؛ اما جای هیچ شکی باقی نمانده که کاسمیرو، در قامت یک قهرمان از اولدترافورد میرود. او در روزهایی که چندان شباهتی به دوران پرغرور باشگاه نداشت، تعصب، تسلیم نشدن و روحیه جنگندگی را از خود به نمایش گذاشت و الگویی برای جوانترها شد؛ همانهایی که حالا در غیاب او، باید گام بعدی در مسیر بازگشت را بردارند. و اگر انتهای این قصه به بازگشت شکوه منچستریونایتد بزرگ بیانجامد، کسی «تانک» را از یاد نخواهد برد؛ حتی اگر او به جای حضور در زمین سبز اولدترافورد، از پشت قاب تلویزیون سنگ این تیم را به سینه بزند.