طرفداری | دیدار سرنوشتساز سلتیک و هارتس در فضایی مملو از فشار و هیجان، به یکی از دراماتیکترین بازیهای فصل فوتبال اسکاتلند تبدیل شد؛ مسابقهای که در نهایت با پیروزی ۳-۱ سلتیک و تثبیت قهرمانی این تیم در لیگ به پایان رسید.
با توجه به اهمیت فوقالعاده مسابقه در تعیین سرنوشت قهرمانی، دقایق ابتدایی بازی در ورزشگاه سلتیک پارک با احتیاط دو تیم همراه بود و موقعیت خطرناک چندانی روی دروازهها شکل نگرفت. در همان ابتدای بازی، سرنگونی لارنس شنکلند، کاپیتان هارتس، در محوطه جریمه سلتیک باعث اعتراض شدید بازیکنان و کادر فنی تیم میهمان شد، اما داور اعتقادی به خطای پنالتی نداشت. حساسیت داوری در این مسابقه بهویژه به این دلیل بالا بود که سلتیک در دیدار قبلی خود از یک پنالتی بسیار بحثبرانگیز بهره برده بود؛ تصمیمی که حتی باعث شد داور آن مسابقه تحت حفاظت پلیس قرار گیرد.
بازی تا دقایق پایانی نیمه نخست تقریباً بدون موقعیت جدی دنبال شد، اما در دقیقه ۴۵ هارتس موفق شد قفل مسابقه را بشکند. روی یک ضربه کرنر، لارنس شنکلند در تیر دوم با ضربه سر دقیق دروازه را باز کرد و شادی بزرگی را در میان هواداران میهمان رقم زد. با این حال، برتری هارتس چندان دوام نیاورد. سلتیک خیلی زود فرصت جبران پیدا کرد؛ زمانی که خطای هند الکساندرس کیزیریدیس در محوطه جریمه منجر به اعلام پنالتی شد. آرنه انگلس پشت توپ ایستاد و با ضربهای مطمئن بازی را به تساوی کشاند تا نیمه اول با نتیجه ۱–۱ به پایان برسد.
در نیمه دوم نیز استرس مسابقه همچنان بر جریان بازی سایه انداخته بود و دو تیم به سختی میتوانستند موقعیتهای جدی خلق کنند. ورود جیمز فارست، بازیکن محبوب سلتیک، انرژی تازهای به تیم میزبان بخشید. جالب آنکه در سوی مقابل، برادر کوچکتر او یعنی آلن فارست در ترکیب هارتس حضور داشت.
در ادامه، بنیامین نیگرن با دو شوت پیاپی دروازه هارتس را تهدید کرد؛ نخستین ضربه او توسط مدافعان مهار شد و شوت دومش را الکساندر شولوف، دروازهبان هارتس، با واکنشی دیدنی از زیر تیرک بیرون کشید. کمی بعد نیز کلهچی ایهاناچو با شوتی که به تیرک دروازه سلتیک برخورد کرد، تا آستانه گلزنی پیش رفت و بر هیجان مسابقه افزود.
در حالی که بازی به دقایق پایانی نزدیک میشد و هارتس در آستانه خلق یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ فوتبال اسکاتلند قرار داشت، سرنوشت مسابقه تغییر کرد. روی یک ارسال زمینی، دایزن مائدا مهاجم ژاپنی سلتیک زودتر از دروازهبان به توپ رسید و آن را وارد دروازه کرد. داور ابتدا این گل را به دلیل آفساید مردود اعلام کرد، اما پس از بازبینی تصاویر مشخص شد مائدا در فاز اولیه حرکت در آفساید تأثیرگذار نبوده و گل صحیح است.
مائدا پس از این گل سرنوشتساز به شدت احساساتی شد و ورزشگاه در انفجاری از شادی فرو رفت. در ادامه و در شرایطی که هارتس برای جبران نتیجه کاملاً جلو کشیده بود، کالوم عسمان در یک ضدحمله توپ را وارد دروازه خالی کرد تا پیروزی سلتیک با نتیجه ۳–۱ قطعی شود. پس از سوت پایان، هواداران به زمین مسابقه هجوم آوردند و جشن قهرمانی بزرگی شکل گرفت.
این پیروزی نه تنها پنجمین قهرمانی متوالی سلتیک در لیگ بود، بلکه از نظر تاریخی نیز اهمیت ویژهای داشت. سلتیک با این جام به پنجاهوششمین عنوان قهرمانی لیگ دست یافت و برای نخستین بار از سال ۱۹۲۸ تعداد قهرمانیهای خود را از رقیب سنتیاش، رنجرز (۵۵ قهرمانی)، بیشتر کرد؛ دستاوردی که جایگاه این باشگاه در تاریخ فوتبال اسکاتلند را بیش از پیش تثبیت میکند.