طرفداری- اغلب اوقات در دنیای فوتبال، این نام برندهها است که بیشتر شنیده میشود، ولی بازندهها هم نیمی از دنیای پرخاطره جام جهانی به حساب میروند. این سری مطالب تحت عنوان در آغوش شکست، به مرور بزرگترین بازندگان تاریخ در این تورنمنت پراتفاق میپردازد. بازنده امروزمان تیم ملی پرستاره و مدعی انگلیس در جام جهانی 2002 است.
قبل از حادثه
جام جهانی ۲۰۰۲ برای برزیل چیزی فراتر از یک تورنمنت بود؛ مأموریت بازگرداندن غرور از دسترفته پس از فینال تلخ ۱۹۹۸. تیم لوئیس فلیپه اسکولاری با مثلث افسانهای رونالدو، ریوالدو و رونالدینیو وارد آسیا شده بود؛ سه ستارهای که بعدها با لقب «سه R» در تاریخ ماندگار شدند. با این حال، پیش از دیدار با تیم ملی فوتبال انگلیس، بیشتر رسانههای اروپایی معتقد بودند تجربه و قدرت فیزیکی انگلیس میتواند برزیل را متوقف کند.
در آن سوی میدان، انگلیس با هدایت اسون گوران اریکسون امیدوار بود طلسم چند دهه ناکامی را بشکند. گل زودهنگام مایکل اوون در نیمه اول، این رؤیا را واقعیتر کرد. اما کمتر کسی میدانست رونالدینیوی ۲۲ ساله، که آن زمان هنوز ستارهای جهانی نشده بود، آماده ثبت یکی از مشهورترین لحظات تاریخ جام جهانی است. جالب اینکه شب قبل از مسابقه، روزنامههای ژاپنی تیتر زده بودند: «پسر خندان برزیل هنوز خطر واقعیاش را نشان نداده است».
بعد از حادثه
بیست و یکم ژوئن ۲۰۰۲ در ورزشگاه اکوپا استادیوم، بازی در نیمه دوم به نقطه انفجار رسید. ابتدا رونالدینیو با یک پاس جادویی، ریوالدو را صاحب توپ کرد تا او گل مساوی را بسازد. اما لحظهای که فوتبال را برای همیشه تغییر داد، دقیقه ۵۰ رقم خورد. برزیل صاحب یک ضربه آزاد دور از دروازه شد؛ موقعیتی که همه انتظار ارسال داشتند. رونالدینیو چند قدم عقب رفت، به دروازه نگاه کرد و ناگهان توپ را با ضربهای عجیب و غیرقابلباور به سمت دروازه فرستاد. توپ از بالای دستان دیوید سیمن عبور کرد و وارد دروازه شد؛ گلی که هنوز هم یکی از نمادینترین گلهای تاریخ جام جهانی محسوب میشود.
سالها بعد، بحث اصلی این بود: آیا رونالدینیو واقعاً قصد شوت داشت یا سانترش اشتباه از آب درآمد؟ خود او بارها گفت که عمداً دروازه را هدف گرفته بود، هرچند بعضی همتیمیهایش هنوز باور دارند بخشی از آن گل، جادوی لحظه بود. نکته تاریخی جالب این است که تنها هفت دقیقه بعد، رونالدینیو با کارت قرمز اخراج شد و در حالی زمین را ترک میکرد که لبخند میزد؛ تصویری که بعدها تبدیل به یکی از معروفترین قابهای جام جهانی شد. برزیل با همان نتیجه ۲ بر ۱ پیروز شد و در نهایت به قهرمانی رسید؛ اما برای بسیاری، جام جهانی ۲۰۰۲ بیش از هر چیز با آن ضربه عجیب، آن لبخند کودکانه و سقوط ناباورانه انگلیس به یاد آورده میشود.
