به نام خدا
.
قالب:غزل
وزن:بحر مضارع مثمن اخرب
.
از هجر ناله کردیم، در وصل غم چشیدیم
حکمت چه بوده یا رب؟ کین درد را کشیدیم
.
از باغ سبز دنیا، صد لاله سهم اغیار
تقدیر ما سیاهست، یک خار هم نچیدیم!
.
شیرین و عشق فرهاد، مجنون و عشق لیلی
دردا ز عشق تنها، در قصّهها شنیدیم
.
در جایجای هستی، در جستجوی معنا
عمری هدر نمودیم، آخر کجا رسیدیم؟
.
انسان برای عشقش، پا در زمین گذارد
پیوند با خدا را، ما بی ثمر بُریدیم
.
هنگام داغ دیدن، در خویشتن شکستیم
باران رنج بودیم، بر خاک خود چکیدیم
.
ما چون بهار گشتیم، مردم خزان گزیدند
ریزان شدیم و گفتند، آن دیگری گزیدیم
.
با کولهبار اندوه، در راه زندگانی
تا مقصدی که مرگست، بیوقفه ما دویدیم
.
از غم سرای دنیا، مطرود شادمانی
ما شوق واقعی را، در خندهها ندیدیم